Harpeth Rising, Shifted

Harpeth Rising, ShiftedEen nieuwe CD van een heel bijzonder folkgroepje, dit Harpeth Rising (de naam zou iets te maken kunnen hebben met
het stijgen van het waterpeil in de rivier Harpeth in centraal Tennessee) uit Louisville, Tennessee. De leading lady van de groep is de geboren Canadese Jordana Greenberg (Ontario, de provincie van Ottawa en Toronto), die vanaf haar achtste viool studeerde en speelde in de staat Indiana, waar zij toen woonde. Haar carrière als klassiek solo-violiste bracht haar over de hele wereld en ze heeft met vele symfonie-orkesten gespeeld. Behalve Jordana (behalve viool ook cowbell, djembe en triangel) horen we de eveneens klassiek geschoolde (diverse instrumenten, banjo, tambourine, cowbell en shaker, de banjo heeft ze als laatste ter hand genomen en zichzelf leren spelen door naar Youtube te kijken en haar speelstijl is uniek) Rebecca Reed-Lunn en Maria Di Meglio (cello, bass drum en cajon). Behalve de volmaakt eigen stijl muziek heeft het trio ook nog prachtige zangpartijen voor ons in petto, waarbij de drie stemmen prachtig combineren, hetgeen de nodige kippenvelmomenten oplevert. De songs zijn van eigen hand (negen van Jordana, één van Jordana’s vader David Greenberg en één van Jordana met David) met één cover, een prachtige song van één van Canada’s superhelden Leonard Cohen, ‘Dance me to the end of love’. De teksten van Jordana zijn uitermate poëtisch en hebben complexe relaties als onderwerp. Als voorbeeld een deel van ‘Good ideas’: ‘My hands are tied to the rock of Gibraltar, my mind is given away. I threw myself upon your altar, seemed like a good idea at the time. My time is here I can hear the knocking falling faster every second. I jumped off of a cliff cause I was bored of walking, seemed like a good idea at the time’. En zo is er veel meer van dat fraais. Het hoogtepunt van deze CD is de titeltrack en tevens afsluiter, ‘Shifted’.

Net als de voorgangers die ik eerder mocht beoordelen op deze pagina’s ‘Dead man’s hand’ (2011) en ‘Tales from Jackson bridge’ (2013), is deze CD een aparte luisterervaring. Na een aantal speelbeurten komt de muziek, een originele kruisbestuiving van folk, newgrass en klassieke muziek, weer goed door. Voor folkliefhebbers met oog voor vernieuwing! (Independent)

Fred Schmale Auteur