Kees Dusink, Forever Blue

Kees Dusink, Forever BlueTien jaar lang was Kees Dusink gitarist in een van de toonaangevende Nederlandse blues groepen, de Twelve Bar Blues Band. De groep kreeg de Dutch Blues Award voor beste band van 2011 en voor 2012 kreeg Kees een zelfde award als beste gitarist.

Al een tijdje liep hij rond met het idee om het 12BBB nummer “Marian”, geschreven voor zijn grote liefde, in een instrumentale versie op te nemen. Een aantal muzikanten werden benaderd en uiteindelijk groeide het idee uit tot de opname van een compleet instrumentale blues cd. Voor zover mij bekend de eerste in Nederland. Met Willem van der Schoof op toetsen, Bas Mali op ritmegitaar, Bas Buis op bas en Frans Ogiér op drums werden begin dit jaar in de Marmelade Studio in Delft een aantal nummers opgenomen. Harmonicaspeler Robin van Roon schoof ook nog een paar dagen aan.

Het resultaat werd eind juni gepresenteerd en het eindresultaat is er een om trots op te zijn. De cd opent met lyrische tonen van Kees, gespeeld op zijn rode Gibson’ Lucille’, dan zet de band het licht dreigende thema van het nummer in, dat overgaat in de vloeiende melodielijn van de leadgitaar en horen we titelsong “Forever Blue”. “Harbour Swing” maakt zijn titel helemaal waar. Een lekkere swing met lekker jazzy drumwerk van Frans Ogiér. De slide-gitaar wordt slechts twee keer gebruikt, eerst in Peter Green’s “Albatross”, een nummer dat verrassend genoeg niet gebaseerd is op Green’s eigen versie, maar op de uitvoering van Rick de Vito.

Mijn favoriete nummer is het ander slidewerkje, het Cooder-eske “Blues To The Bone”, dat heerlijk ingetogen begint, maar een fraaie spanningsboog heeft. Kippenvel! Robin van Roon is op twee nummers te horen, waarvan vooral “No Wonder” een pareltje is. Lekker gedragen door een subtiele Hammond partij weten Kees en Robin dit nummer perfect op te bouwen en weer te laten terugzakken. Ze weten me een kleine zes minuten met twee akkoorden volledig in de greep te houden: het zegt mij genoeg over de kwaliteit van het muzikanten.

Negen eigen nummers en twee covers met naast het genoemde “Albatross” nog een Peter Green nummer, “Man Of The World”. Dat Green een grote held van Kees is, was al lang aan zijn gitaarspel te horen.

Over het soulachtige “Back In Time” was men in eerste instantie niet tevreden, maar door wat creatief werk van geluidsmensen Roland Dirkse en Sven “Hammond” Figee heeft dit nummer zijn aanwezigheid op het album zeker verdiend. En met “Marian” bereikt men de apotheose van dit bijzondere album, dat zowel elke blues- als gitaarliefhebber in huis zou moeten hebben. (Independent)

Ton Kok Auteur