The Boom Band

The Boom BandDe jury heeft er lang over moeten beraadslagen, maar is uiteindelijk tot het oordeel gekomen, dat de titelloze debuut cd van The Boom Band best een prima album is.

Tegen het album pleitte al het lof dat de band de afgelopen tijd werd toegezwaaid: een supergroep, een album dat alles in zich heeft een klassieker te worden, spetterend gitaarwerk, een fantastische performance etc. etc. Ik heb de band een paar keer live gezien en dit album regelmatig beluisterd en hoewel we te maken hebben met een groep uitstekende muzikanten, ontstijgt de band voor mijn geen enkele keer de som der delen.

Wat voor het album pleitte en uiteindelijk de doorslag gaf in mijn eindoordeel, was het toch wel relativerende commentaar van de bandleden zelf, die als uitgangspunt hadden lekker samen plezier maken en hun favoriete muziek op cd vastleggen. En hierin zijn ze dus wel geslaagd.

Met Matt Taylor (gitaar/zang), Jon Amor(gitaar/zang), Marcus Bonfanti (gitaar/zang), Mark Butcher (gitaar/zang) en Paddy Milner (toetsen/zang) heeft de groep onbetwist veel kwaliteit in huis. Deze heren worden bijgestaan door Scott Wiber (bas) en Steve Rushton (drums/zang).

De mannen schrijven stuk voor stuk sterke songs en beheersen hun instrumenten. De sterkste troef van deze cd: de af en toe schitterende harmonieuze vocalen. Natuurlijk is er op het gitaarspel weinig aan te merken, alleen is het af en toe teveel van hetzelfde.

De uitschieters zijn voor mij de door Matt Taylor geschreven nummers “We Can Work Together” (elektrische versie) en “Monty’s Theme”, die beiden een lekker Southern rock-jasje aangemeten krijgen en voorzien worden van een paar heerlijk twin-gitaar partijen. Mark Butcher’s “Favour Bank Shuffle” steekt er ook bovenuit, vooral Milner’s pianospel geeft dit nummer een lekker laidback sfeertje en Butcher laat horen tot smaakvol gitaarspel in staat te zijn. Het Bonfanti nummer “When You Come Home” is zeker geen slecht nummer, maar lijkt toch wel erg veel op een bekend Warren Haynes nummer.

Er staan vier akoestische bonusnummer op de cd. Alleen de vier zangers/gitaristen zijn hier op te horen. Ook hier laten de heren horen vocaal sterk in de schoenen te staan. Alleen blijkt weer dat het een hecht, gelijkwaardig gezelschap is, maar qua stijl te weinig van elkaar verschilt om het geheel dat beetje extra mee te geven.

Een klein technisch foutje, althans op mijn exemplaar: als ik cd in de apparatuur schuif, krijg ik volledig andere titels te zien. Maar dit doet dus verder niets aan de cd af. Kortom een goed album, niets meer, niets minder. (Independent)

Ton Kok Auteur