Take Root 2015, luistermuziek voert boventoon

tr-david corleyRuim 2000 mensen bezochten het Take Root festival in Groningen. Deze editie zal onder meer de geschiedenis in gaan met een zwarte schaduw doordat muzikant David Corley door een hartstilstand van het podium werd afgevoerd naar de Intensive Care. Gelukkig heeft deze muzikant het overleeft en kan hij gaan werken aan zijn herstel.

Het publiek dat van Americana houdt, vergrijst. Vandaar dat de programmeur naar wegen zoekt om de jongeren te plezieren. Zo stonden er in de grote zaal meer pop-georiënteerde bands als  Villagers, Dawes en My Mourning Jacket. Het is vooral rustige, melodieuze luistermuziek dat de boventoon voert bij deze editie van Take Root. Dit jaar was er voor het eerst een vijfde podium gecreëerd, waardoor er nog meer muzikanten (20) konden optreden.

tr-houndstoothMijn Take Root begint met een optreden van Houndstooth. Een leuke gitaarband uit Portland, Oregan met een prachtig zingende Katie Bernstein. Geen wereldschokkende muziek, maar deze sound vol twang en liedjes vol liefdesverdriet klinkt aangenaam.  Na een mooie versie van het nummer Baltimore ga ik richting de grote zaal.

tr-villagersZanger Conor J O’Brien  heeft een heerlijke band meegenomen met een contrabas, harp, keyboards en drums.  Zijn band Villagers speelt een van de meest intieme concerten ooit in het achttien jarig bestaan van Take Root. Het geluid klinkt kristal helder en ik kwijl helemaal weg in deze fraaie dromerige muziek. Vooral nummers van hun nieuwe album staan centraal. De dame met de harp schittert met de openingstrack Dawning On Me. Het concert heeft een groot kabbelgehalte, maar ik kan geen genoeg krijgen van prijsnummers als The Soul Serene en Courage. Maar het hoogtepunt  is het ontroerende liedje My Lighthouse.

tr-ryley walkerNa die sereen rustige muziek is een optreden van Ryley Walker totaal andere koek.  Ryley heeft er zin in mede dankzij een lekkere fles rode wijn die naast hem staat. Bedwelmende 70’er jaren muziek speelt hij onder goedkeurend oog van wijlen Tim Buckley. Lang uitgesponnen psychedelische songs met een jazzy inslag worden vol overgave gespeeld. Prachtig hoe Ryley steeds weer een andere wending geeft aan zijn indrukwekkende liedjes zoals Primrose Green en On The Banks Of  The Old Kishwaukee. Dit is avontuurlijke muziek van klasse!

tr-mark kozelekMark Kozelek  gaat een soort gevecht aan met zijn publiek. Hij stoort zich na elk nummer aan het lawaai dat toeschouwers maken die de zaal verlaten. Mark maakt het zichzelf ook niet makkelijk. Hij zingt a capella een kerstliedje. Daarna begeleid hij zich met een drumkit en schreeuwt het uit bij een song over zijn oma. Gelukkig pakt hij af en toe de gitaar en dan is het – althans voor mij – echt indrukwekkend. Dit optreden was een van de grilligste uit het brave bestaan  van Take Root.

tr-patty griffinAl 10 jaar lang hadden de liefhebbers van de muziek van Patty Griffin haar niet op een Nederlands podium gezien. Maar nu ging het dan echt gebeuren. In een muisstille zaal wordt Patty slechts begeleid door de geweldige gitaarplukker Dave Pulkingham. Dat vind ik jammer, maar achteraf blijkt dat niet erg te zijn. Door de minimale begeleiding komt die enorme stem van Griffin nog meer tot zijn recht.  Zij zingt vooral nummers van haar nieuwe schijf  Servant Of Love. Met de piano zingt zij het geweldige raadselachtige titelnummer. Een van de hoogtepunten. Maar ook de gospelsongs klinken aangrijpend, zoals een mooie uitvoering van Thomas Dorsey’s  Precious Lord, Take My Hand. Een oud liedje van Patty (Making Pies) klinkt ouderwets fraai.  Het is te hopen dat de liefhebbers niet weer 10 jaar moeten wachten om deze wonderschone muziek in een Nederlandse concertzaal te zien.

tr-the delinesHet laatste uur gaat in op Take Root  en er staan 3 acts op het programma die ik alle wil zien. Eerst The Delines. Deze gelegenheidsband van Richmond Fontaine’s frontman Willie Vlautin brengt heerlijke late night country soul. Prachtige liedjes vol liefdesdrama’s worden overtuigend gezongen door de Texaanse crooner Amy Boone (ex-The Damnations).  Van hun debuutalbum Colfax hoort men onder meer de titeltrack  en dat nummer waar ik maar geen genoeg van kan krijgen: The Oil  Rigs At Night. Oh wat is dat toch een fraaie melancholieke song. The Delines verrassen met veel nieuw werk dat in oktober in de studio zal worden opgenomen. Dat nieuwe materiaal klinkt ook geweldig.

tr-andy shaufEen paar nummers pik ik nog mee van de introverte Canadese troubadour Andy Shauf. Deze singer-songwriter schrijft van die luisterrijke melodieuze popliedjes zoals Ron Sexsmith daar ook een meester in is. Met zijn band speelt hij onder meer dat fraaie miniatuurtje Drink My Rivers.

De jonge soulband Con Brio is al bijna aan het einde van hun set. In de foyer geniet het publiek volop van deze bruisende soul uit San Francisco. Het is een spetterende afsluiting van Take Root.

Ik kijk al weer uit naar de volgende editie van Take Root en  Real Roots Cafe wenst David Corley een spoedig herstel toe.

Foto’s PrickenPics

Paul Jonker Auteur