Sonny Landreth, Bound by the Blues

Sonny Landreth, Bound by the BluesHet was niet minder dan een ridderslag, de aanwezigheid van Joe Satriani op het vorige album (Elemental Journey, 2012) van Sonny Landreth. Dat is te zeggen, het omgekeerde (dat bij mijn weten nog nooit gebeurd is) zou als ridderslag ook niet misstaan. Want óók de gitarist Sonny Landreth mag er zijn. Al is zijn spel dan minder technisch en complex van aard dan dat van Satriani, de met blues, cajun en zydeco aangelengde folkrock, gekenmerkt door die soepele swing van Landreth, is behoorlijk uniek. Meer aandacht voor dat instrumentale, hierboven vermelde, vorige album was dus op zijn plaats geweest. Als de voortekenen echter niet bedriegen, zal Bound By The Blues, meer liefhebbers op de been brengen. Dit album, waarop Landreth met David Ranson (bas) en Brian Brignac (drums) liedjes van o.a. Elmore James, Skip James en Robert Johnson ten gehore brengt, is even onberispelijk als geïnspireerd in elkaar gestoken. En hoewel Landreth hier, weliswaar op eigen wijze, maar toch, doet wat al zovelen voor hem hebben gedaan (Dust My Broom, nog maar eens een keer), mag het volledig in die bluestraditie passende Bound By The Blues geslaagd heten. (Provogue Records)

Wim Boluijt Auteur