Vincent Cross, A Town Called Normal

Vincent Cross, A Town Called NormalGeboren in Dublin, Ierland, opgegroeid in Australië en tegenwoordig inwoner van de stad New York. Vincent Cross is zijn naam. Akoestisch gitarist, mandoline- harmonicaspeler en singer-songwriter van akoestische country-folksongs. Met twee albums op zijn naam is A Town Called Normal de eerste die ik van ‘m hoor. Het in eigen beheer opgenomen album verscheen al in 2013. Een tijdje terug werd door hem zelf het album bij Real Roots Café onder de aandacht gebracht. Goed idee, de plaat bevat namelijk americana in zijn puurste vorm. Kleine, breekbare, poëtische liedjes, opgebouwd uit een mix van ouderwetse- en moderne country-folk/bluegrass. Alle twaalf liedjes raken, maar – ergens halverwege de plaat – kwam en bleef ik in de greep van het godverlaten mooie Trouble Being There. Het is een kort liefdesliedje met een prachtige, meeslepende melodie als omlijsting van de pijnlijk eerlijke tekst over spijt en zelfverwijt, indrukwekkend sober maar krachtig ingevuld door akoestische gitaar, mandoline, staande bas, banjo, licht borstelende drums en Cross’ magnifieke, melancholische stemgeluid. Zeldzaam indringend, van een grote zeggingskracht en kwalitatief van de overtreffende trap. Gebruikmaken van zulke sterke superlatieven over één liedje, het zou de overige elf haast te kort doen, wat niet op z´n plaats zou zijn. Het punt is dat het ene liedje gewoon nog mooiere is dan het andere. Allemaal te danken aan Cross´ liedjesschrijverskunst, die draait om de driehoek: eenvoud, verbeeldingskracht en melodische vormgeving.

Aan het album, dat in de Moon studio’s, Staten Island werd opgenomen, werkten topmuzikanten mee op bas, drums, banjo en mandoline. Het eindresultaat: prachtig liedjes, fraaie inkleuring, machtig mooie uitvoering. (Independent)