Eliana Cargnelutti, Electric Woman

Eliana Cargnelutti, Electric WomanEliana Cargnelutti is een jonge Italiaanse zangeres/gitariste, die met Electric Woman haar tweede cd aflevert. Ze maakt dit jaar deel uit van de Ruf Records Blues Caravan onder de noemer “Girls With Guitars”. Hoewel ze in Italië haar eigen band heeft wordt ze op dit album begeleidt door een gouden ritmesectie met Roger Inniss op bas en Jamie Little op drums. John Ginty speelt Hammond en piano, terwijl producer Albert Castiglia de slide-gitaar partijen voor zijn rekening neemt.

De Italiaanse schreef acht van de elf nummers zelf, waarvan een samen met Castiglia. Electric Woman is een lekker blues/rock album geworden en de dame kan zich in mijn ogen makkelijk meten met Britse collega’s als Joanne Shaw Taylor en Chantel McGregor. Er zit iets te weinig emotie en doorleefdheid in de muziek om het onder ‘blues’ te scharen, maar de dame kan goed met een gitaar overweg en zingt in onberispelijk Engels.

In het instrumentale “Eliana’s Boogie” laat ze horen dat ze een zeker niet te onderschatten gitariste is. Met nummer als “Why Do I Sing The Blues”, het Albert Collins-esque “Everybody Needs Love” en “I’m A Woman” laat ze horen ook prima songs te kunnen schrijven.

Warren Haynes’ “Soulshine” is een nummer, waar ik betere van versies heb gehoord, maar het krijgt een heldere vertolking en is met “I Saw Your Eyes” een van de rustpuntjes op de cd. Savoy Brown’s “Street Corner Talking” voegt weliswaar niets toe aan het origineel, maar het goed om te horen dat dit nummer van de ondergewaardeerde Britse band nieuw leven wordt ingeblazen. AC/DC’s “There’s Gonna Be Some Rockin’” krijgt een prima bluesy uitvoering, waarin Castiglia zich ook even kan uitleven. Met dit album laat signorina Cargnelutti horen en belofte te zijn voor een mooie toekomst. (Ruf Records)

Ton Kok Auteur