Eilen Jewell, Sundown Over Ghost Town

Eilen Jewell, Sundown Over Ghost TownToen Eilen Jewell in 2007 uit het schijnbare niets bij ons opdook met haar album ‘Letters From Sinners & Strangers’ veroverde zij mijn hart onmiddellijk met haar prachtige cover van het door Charlie Rich geschreven “Thanks A Lot”. Daarvoor had zij al ‘Nowhere In Time’ (live demo) en ‘Boundary County’ zélf uitgebracht. Inmiddels zijn wij alweer een aantal jaren en een aantal CD’s verder – waarvan twee met The Sacred Shakers en eentje gevuld met Loretta Lynn covers. Deze singer-songwriter is de definitie van rootsmuziek in eigen persoon, want ze hanteert graag verschillende stijlen en laat zich beslist niet in een vakje proppen.

Na negen jaren in Boston gewoond te hebben, keerde zij in 2012 terug naar haar geboorteplaats Boise, Idaho. Dat leverde genoeg inspiratie op om weer een mooi album met zelfgeschreven liedjes te vullen! Eilen werkt nog steeds met haar hechte band, bestaande uit gitarist Jerry Miller, contrabassist Johnny Sciascia en drummer Jason Beek, tevens haar echtgenoot. De gastmuzikanten, zoals Jake Hoffman (pedal steel) en Jack Gardner (trompet), kwamen uit de buurt en het hele idee achter deze opnames in Idaho was, om een spontaan ‘live’ gevoel in de studio weer te geven. Is heel goed gelukt, moet ik zeggen.

De terugkeer naar Eilen’s vroegste verleden levert een persoonlijk, autobiografisch concept album op. Met mystieke achtergronden die het goed in een film zouden doen, zowel mooie en tedere als spookachtige sfeertekeningen in de tekst en natuurlijk Eilen als de ‘torch singer’! “Been all around this world, just to come back to you / It’s a long and lonesome highway, it’s a bitter shade of blue”. En dat is pas het eerste nummer! In “Hallelujah Band” (met prachtige gitaarpartij) refereert Eilen in enkele jeugdherinneringen aan een grot en haar eigen ‘geheime’ landje. Voor “Rio Grande”, een fraai spaghetti western-achtig stuk, kijkt zij terug op haar jaren als studente in het Zuidwesten, toen er van alles misging.

“Half-Broke Horse” gaat over Pyro, de mustang van Eilen’s vader en hoe sommigen mensen op dat onaangepaste paard lijken. “My Hometown” is bedoeld als een vredige boodschap van troost en mededogen voor de bewoners van Newtown, Connecticut, geschreven na de afschuwelijke schietpartij. “Needle & Thread” blijft in dezelfde sfeer en beschrijft het stadje waar Eilen opgroeide, nu op de kaart aangegeven als ‘ghost town’. Dit bloedmooie sfeervolle altcountry album eindigt tenslotte met “Songbird”, een ode aan baby Mavis, geboren halverwege tijdens de opnamen. (Signature Sound)

Johanna Bodde Auteur