Mojo Makers, Devils Hands

Mojo Makers, Devils HandsDe Mojo Makers is een Deense band, die in 2013 de debuut cd Wait Till The Morning uitbracht. De opvolger is Devils Hands en het eerste wat me opval, is dat de mannen een bijzonder eigenzinnig blues/rock geluid weten neer te zetten. De nadruk ligt weliswaar op rock, maar zo af en toe weten ze ook wat bluesy hoogstandjes neer te zetten, terwijl ook inspiratie uit de gospel geput wordt.

Met zanger Kasper Osman heeft de band een frontman met een prima strot in huis. Gitarist Kristian Hoffman weet prima gitaarwerk neer te zetten. Vooral zijn smaakvolle slidespel kan ik wel waarderen. Bassist Kristian Bast en drummer Morten Haesum leggen een stevige fundering neer, terwijl toetsenist Lars Madsen op Hammond en piano de nummers prima weet in te kleuren. Het openingsnummer “Come On Brother” en de titelsong “Devils Hands” zijn een paar prima gospelwerkjes, die een stevig hedendaags jasje aangemeten krijgen.

Bij de productie valt op dat in sommige nummers de bas en bij andere nummers drums voor in de mix zitten. Dit is een goede vondst, het heeft het hele album een ongekende dynamiek mee. In “Howl Away” is het vooral de ritmesectie, die het nummer een pittig reggae-sfeertje meegeeft.

“One True Love” is een van de prijsnummers. Een sterk slidegitaar/Hammond intro, waarna Kasper Osman met zijn lekkere hese stemgeluid invalt. Het intro van “Naja” begint met handgeklap en zang, dat op zich al tot meedeinen leidt, maar als de band er dan nog een heerlijke groove tegen aan gooit, gaat het helemaal los. Tussen de diverse Hammond-nummers door, krijgt dit nummer door gebruik van een elektrische piano wat lichtvoetigs mee.

De Mojo Makers hebben een eigen geluid weten te vinden en dat maakt dit album heel verfrissend, tussen het blues/rock geweld van tegenwoordig. (Hypertension Music)

Ton Kok Auteur