Jeff Hopson, Heretic

Jeff Hopson, HereticIn de bar waar hij vijf avonden per week speelt en waar binnendeurs roken nog toegestaan is, wordt hij enthousiast de Willie Nelson van Dallas genoemd. Ondertussen ben ik bezig om de puzzelstukjes bij elkaar te leggen, die het portret vormen van deze singer-songwriter, die in East Tennessee geboren werd maar al vijfentwintig jaar lang trots inwoner van Texas is. Het schijnt overigens een trend te worden, om pas op rijpere leeftijd te debuteren!

De albumtitel ‘Heretic’ is waarschijnlijk te herleiden naar The Heretics, de bar band waarvan deze voormalige dominee de voorman is. Tegenwoordig noemt Jeff Hopson zichzelf een ‘motivational speaker’. Zijn muzikale inspiratie haalde hij uit de sixties country van zijn kindertijd, de Southern Gospel en vooral uit het Outlaw Movement van Waylon, Willie en hun vrienden. Hij speelde en tourde vele jaren met bekende en obscure bands, om zich de laatste vijf jaren toe te leggen op een carrière als singer-songwriter met akoestische gitaar. 

Meer info kan ik niet vinden, dus laten we eens gaan luisteren! De acht tracks leveren 38 minuten aan muziek op. Gespeeld door onbekende muzikanten in een zeer geroutineerde en uitgebreide country band. Jeff zelf klinkt inderdaad als een kruising tussen Nelson en Kristofferson. “When you’re down the road / You kinda loose your definition of home”. Dat soort regels komen dus al gelijk in het sfeervolle eerste nummer voorbij. Interessant!  In “Kerouac On The Run” lijkt het meisje op Grace Slick in 1969 en ze praten over Rasputin, Jezus en Townes Van Zandt, plus Bob Dylan en Gram Parsons, tot zij weer vertrekt in de Greyhoundbus. 

Jeff filosofeert verder in “If Jesus Was A Texan” en “Make The Words Rhyme”. In het fijn gearrangeerde “Escalator” rijmt hij dus moeiteloos Rio Grande met modus operandi, hij noemt ook nog Oscar Wilde en in “Novel Sort Of Man” (wat gekozen werd als de single) is dat Clark Gable. Via het lekker als Steve Earle rockende “A Little Bit Right” komen we bij het spookachtige 8m24s lange moordverhaal “Moanin'”, eindigend in een onweersbui.

Om Jeff Hopson als een soort redder van de country muziek te zien, gaat wat ver, daarvoor mist dit album toch nog originaliteit. Ik gaf mij gewonnen toen hij zong: “When that three fifteen from Abilene pulled in down at South Lamar”. Bij ieder goed album hoort ergens een Greyhoundbus door de tekst te rijden!

Johanna Bodde Auteur