The Porter Draw

The Porter Draw, The Porter DrawMet wat voor een fijn bandje hebben we hier van doen? Wel, met The Porter Draw uit Albuquerque, New Mexico. Nooit van gehoord en u waarschijnlijk ook niet. Aan die anonieme status zal met dit derde album zonder naam, een einde komen. Dat moet wel.  Welke serieuze liefhebber zal de verrukkelijke cocktail van alt. countryrock en bluegrass links laten liggen? Niemand toch. De vijfmansgroep bestaat uit Russell Pyle zang en gitaar, Ben Wood zang en banjo, Joshua Gingerich zang en gitaar, mandoline, harmonica, Dandee Fleming bas en Joey Gonzales drums. Zij vormen het energieke gezelschap dat heel mooie songs schrijft, instrumentaal hun mannetje uiteraard staat en met drie geweldige solo- en harmoniezangers in de gelederen, hun grote troef uitspeelt. Maar het allermooiste is dat de liedjes – tien in getal inclusief vertolking van Springsteens I ‘m on fire – belangrijker zijn dan het vertoon van instrumentale virtuositeit. Dat levert klinkende liedjes op: fris als de ochtenddauw, zwoel als ’n zomerbries en vurig als de avondzon. Precies ja, lyrisch word je van deze fraaie, opzwepende rock (abilly), fluweelzachte ballads, scherp aangesneden elektrische gitaarsolo’s, fijnbesnaard geluid van mandoline, banjo en mild-rauwe zang. In een kwiek, melancholisch sfeertje snijdt de groep universele thema’s aan als hartzeer, verlangens en uiteengespatte dromen. Zeker, cliché en gebaande paden bewandelend, maar ik loop met veel plezier achter deze muziek aan. (Independent)