Dan Walsh, Incidents & Accidents

Dan Walsh, Incidents & AccidentsDe banjo. Zijn geluid, wie of wat kan het evenaren? Dat wat hortende ritme, met vloeiende haperingen. Die hoog kringelende tonen waarin zich een onbestemd verlangen openbaart. Beter is het misschien wel om te wijzen op het verlangen dat deze tonen in de luisteraar opwekken. Zeker, alle muziek die een snaar raakt, vermag dat. Maar de banjo, zeker in de handen van een jonge meester als Dan Walsh, de banjo vermag dat bij uitstek. Neem nu Wobbly Trolley van Incidents & Accidents, Walsh’ nieuwe album. Het schommelen brengt je in een lichte vervoering, de theekopjes dampen, de koekjes en de cake strelen de ogen.

Walsh speelt meestal de zogeheten ‘clawhammer’ stijl. De vijfde snaar fungeert dan als een grondtoon of drone. Maar ook de meer op finger pickining geënte stijl beheerst hij als geen ander. Luister maar eens naar het aan oud-spel verwante Whiplash Reel. Soms zingt Walsh zoals in zijn uitvoering van With A Memory Like Mine (Darrell Scott) of in Only Way To Go en Hermit of Gully Lake. Dan wortelen voordracht en toon duidelijk in de Engelse folk. Terwijl in het laatstgenoemde stuk er zowaar ook een verwantschap met het werk van Steven Wilson (o.a. Porcupine Tree) valt te ontdekken. En wie van mening is dat een banjo wel kan swingen maar niet kan ‘grooven’? The Missing Light, met die duidelijk funky ondertoon, laat horen dat zulk een mening in geval van Dan Walsh op z’n minst ongegrond is.

Incidents & Accidents brengt het werk van Richard Thompson in herinnering. Die prettig aandoende creatieve eigenwijsheid, de virtuositeit die zichzelf nooit op de borst slaat maar evenwel onmisbaar is voor lied en uitvoering, de compositorische lenigheid en de karaktervolle presentatie: dit alles is ook van toepassing op deze jonge Engelse banjospeler. Die, het zij gezegd, eerder al platen onder zijn eigen naam maakte en ook een met Will Pound.

Dan Walsh besluit dit prachtige album met het mooie Dancing In The Wind. Een kind dat node wordt gemist op de kerstavond.

Now as we lay flowers at your grave under your tree.
I see the space you used to run, a memory comes to me.
Of one who had such faithful trust.

De afgelopen maanden heb ik veel naar de twee albums van Nathan Bowles geluisterd. A Bottle, A Buckeye (2012) en Nansemond (2014). Banjo, inderdaad. Incidents & Accidents, hoewel met een minder mystieke toon behept, heeft zich moeiteloos naar dit luisterpatroon gevoegd. (Rooksmere Records)

Wim Boluijt Auteur