Fathead, Fatter Than Ever

Fathead, Fatter Than EverFathead is een Canadese band, die er in geslaagd is om tot op heden bij mij onder de radar te blijven. Toch is het nieuwste album Fatter Than Ever inmiddels het negende van de heren. Los daarvan is van bandleden John Mays (zang) en Al Lerman (harmonica, gitaren, saxofoon, zang) in de loop der jaren ook het nodige solo werk verschenen. De groep werd meerdere malen genomineerd voor een Juno Award, het Canadese equivalent van de Grammy en won er twee voor Blues Recording Of The Year.

Naast beide genoemde heren bestaat de band uit Omar Tunnoch (bas, zang), Papa John King (gitaar, zang) en Bucky Berger (drums, zang). Verder zijn Alec Fraser en Denis Keldie ieder een nummer te horen op bas respectievelijk Hammond B3. De overige toetsenpartijen komen voor rekening van Lance Anderson.

Op het album staan vijftien zelfgeschreven nummers. Acht werden er gepend door Lerman, de leider van het gezelschap, zeven zijn er van de hand van Tunnoch. De nummers liggen lekker in het gehoor en er zitten ook wel een paar uitschieters tussen. Een daarvan is de soul ballad “Twenty Second Chances”, dat ondersteund wordt door een vette Hammond-partij en voorzien is van smaakvol gitaarwerk.

“Better Of Taking Chances” is een prima bluesy werkje met een vleugje Fats Domino. Lance Anderson legt een mooie piano partij neer, terwijl Lerman excelleert op de sax. “Slippery Slope” is een uptempo nummer dat uitnodigt tot dansen en Lerman toont zijn veelzijdigheid door ook als harmonicaspeler zijn mannetje te staan. Op “My Brother” en “Shoot That Rooster” laten Omar Tunnoch respectievelijk Al Lerman horen, dat de band naast John Mays nog twee adequate leadzangers in de gelederen heeft.

Dit album zal de groep geen doorbraak op internationaal niveau opleveren, maar wellicht wel een aantal nieuwe fans in deze regionen. Best de moeite waard, dit schijfje. (Electro-fi Records)

Ton Kok Auteur