Eoin Glackin

Eoin GlackinDe voornaam van deze jonge, moderne Ierse singer-songwriter wordt uitgesproken als ‘Owen’. Terwijl zijn klasgenoten in Dublin-Noord discussieerden over Oasis versus Blur, verdiepte hij zich in liedjes die een goed verhaal vertelden en luisterde naar Dylan, Springsteen en The Beatles. Hij leerde zichzelf piano en gitaar spelen, deed iets in een paar schoolbandjes, schreef al gauw zijn eigen materiaal en verdiende vanaf zijn vijftiende wat bij als straatmuzikant. Met het vertrek van zijn grote held Kris Kristofferson naar Nashville in gedachten, verhuisde Eoin op zijn 21e naar London – een voorraad liedjes in zijn hoofd en gewapend met de vastberaden wil om in elke pub en club die hij kon vinden, te gaan spelen. 
Eoin wist al gauw tijdens een ‘open mic’ de aandacht te trekken van een muziek bobo en om een lang verhaal kort samen te vatten: zijn debuut ‘Not Lost’ werd geproduceerd door Ian Grimble (Manic Street Preachers, Beth Orton, The Clash) en in 2011 door Sony Ireland uitgebracht. ‘Rain Finally Came’ (2013) en de ‘Pretty Girl’ EP (2014) volgden en bewezen dat Eoin geen eendagsvliegje is. Zijn stem wordt vergeleken met Chris Martin en zijn sociaal bewogen songwriting met Damien Dempsey, een voorbeeld sinds hij hem in zijn tienerjaren op TV zag.
Hij is nu klaar om de overstap naar het Europese continent te maken en doet dat met de compilatie ‘Eoin Glackin’, die een selectie uit de drie genoemde albums bevat en het niet eerder uitgebrachte epische “You Are The Revolution”. Complimenten voor de lichtgrijze lay-out, met foto’s van Eoin als gekwelde dichter én alle teksten!
De bezielde, fraaie folkrock wordt bekwaam uitgevoerd door een aardig lijstje muzikanten en vocalisten, in vrijwel alle nummers zijn een piano, viool en koortje aanwezig. Er wordt gemikt op een toegankelijk, weids en commercieel (pop) geluid. Eoin behandelt thema’s die veel jonge mensen bezighouden: vervreemding, isolatie, angst en hoop, tegenspoed en veerkracht, doorzettingsvermogen, succes, maar ook de gevaren van het uitgaansleven. Oftewel: de dagelijkse realiteit waarmee iedereen probeert om te gaan…
“What Am I To You?” is een bloedmooie ballade: “I know why the wind blows / Hard right through / These whispering hills / And crying avenues”. Tragisch “Pretty Girl” is al even prachtig, terwijl aanstekelijk “Hello Caroline” fijn ritmisch en meer Iers klinkt. “Last Night In This Town” is de perfecte beschouwing om deze compilatie af te sluiten en dan hebben we een goede indruk van Eoin Glackin’s talent!

Johanna Bodde Auteur