Ryan Boldt, Broadside Ballads

Ryan Boldt, Broadside BalladsRyan Boldt, dat is die boomlange singer-songwriter uit de succesvolle Canadese groep The Deep Dark Woods. Tijdens een door de band ingelaste pauze trakteert hij ons op zijn met spanning verwachte, al twee jaar geleden opgenomen debuut album. Hij is pas getrouwd (“Which is pretty awesome, just having a friend around all the time”) en woont tegenwoordig in Victoria, waar zijn vrouw studeert. Dit is overigens niet zijn eerste periode in British Columbia, toen hij negentien was, verhuisde hij naar Chemainus en begon daar met solo optredens en het schrijven van liedjes, geïnspireerd door Ian & Sylvia Tyson, Bob Dylan en The Stanley Brothers.

Ryan Boldt was altijd al geïnteresseerd in muziek uit het verleden: Engelse folk, country blues en r&b uit de sixties. Opvallend bij deze negen ‘Broadside Ballads’ is, dat het covers van onbekende traditionals zijn. Ryan raakte geïnspireerd door het werk van Shirley Collins, een aantal nummers is dan ook terug te vinden op haar albums ‘Folk Roots, New Routes’ met Davy Graham (1964) en ‘No Roses’ met The Albion Country Band (1971). De gospels werden door zijn grootmoeder gezongen. Hij probeert er boeiende uitvoeringen van te maken, die ook in het heden nog aanspreken.

Ryan (gitaar, bas, drums) wordt bijgestaan door zijn Deep Dark Woods maatje Clayton Linthicum (gitaar, pedal steel, banjo, toetsen), verder horen we nog een cello, viool en mandoline. De liedjes werden met co-producer Jody Weger opgenomen, in een tot studio verbouwde kerk en op de veranda tijdens een zonnige dag. Vandaar dat de CD met kwinkelerende vogeltjes in “Love Is Pleasin'” begint en ze komen verderop enthousiast terug, bijvoorbeeld in het prachtig melodieuze “Rambleaway” en het ritmische, door banjo en mandoline versierde “Leaning On The Everlasting Arms”. Die ongedwongen sfeer was precies wat Ryan in gedachten had, hij heeft het warm, simpel en intiem gehouden.

Van het beklemmende, op elektrische gitaar gespeelde “Poor Murdered Woman” (gebaseerd op een moordzaak uit januari 1834) dacht Ryan altijd al, dat het een goede rocksong zou zijn! “The Welcome Table” werd ooit in de Zuidelijke Verenigde Staten geschreven en door gevluchte slaven via de ‘underground railway’ naar Canada meegebracht. Het klinkt overtuigend als een ‘field recording’, waarbij Kacy Anderson meezingt. Verder staat de donkere, melancholieke, soms wat spookachtige stem van Ryan Boldt steeds centraal. De tekst van “Lazy John” heeft hij zelf op muziek gezet en daarbij eindigt de disc met een onweersbui…

Johanna Bodde Auteur