Jimmy Lafave, The Night Tribe

Jimmy Lafave, The Night TribeEr zijn een paar singer-songwriters die ik volgens mij mijn hele leven al volg. Althans zo lijkt het. Een daarvan is Jimmy Lafave. Begin jaren negentig plukte ik Austin Skyline uit mijn favoriete platenzaak. Daarna volgenden er nog eens dertien stuks, als je het fantastische Open Road (Highway Trance Acoustic Mini Album) meerekent. Lafave is in mijn ogen altijd trouw gebleven aan zijn eigen geluid. Lafave luistert goed naar wat zijn fans waarderen in zijn muziek en laat zich duidelijk minder leiden door de industrie zelf.

Over Lafave’s nieuwe CD The Night Tribe hoef ik mij niet al te veel over uit te wijden. Met songs als Maybe, Trying To Get Back To You en Talk To An Angel weet Lafave mij weer meteen te raken. Natuurlijk plukt Lafave weer uit geschriften van zijn grote helden. De uitvoeringen van Journey Through The Past (Neil Young) en Queen Jane Approximately (Bob Dylan) zijn echte juweeltjes. Niet nieuws onder de zon, Lafave levert gewoon weer een super groeiproduct af. Zo bleef ik in het begin steken bij de openingstrack The Beauty Of You. Maar naarmate ik de CD meerdere malen door mijn CD speler jaste, kropen nummers als Never Came Back To Memphis en The Roads Of The Earth mij flink onder de huid. Een zo hoort het gewoon.

The Night Tribe voelt als een rondreis door de Verenigde Staten. Soms overweldigend maar vaak ook confronterend. Lafave illustreert op dit album dat eenzaamheid soms een ongewenst gevoel opwekt. Heb je de film Wild al gezien? Ik wil daarmee zeggen dat privileges niet zomaar komen aanwaaien. Lafave blijft ook op The Night Tribe dicht bij zichzelf en is zich er duidelijk van bewust dat hij, ook dit keer, zijn fans op hun wenken bedient. (Music Road Records)

 

Jan Janssen Auteur