Gedenkwaardige muziekavond in Q bus, Leiden

guy forsythOp 30 april vierde de concertzaal Qbus een gedenkwaardige avond. Het zou de laatste maal zijn dat Hans van Polanen een muziekavond op dit podium zou organiseren. Door de komst van een nieuw muziekcentrum Gebr. De Nobel vind de gemeente  Leiden het niet meer nodig om een tweede (pop-)zaal te subsidiëren. Er waren deze avond drie bands geprogrammeerd. De Leidse band Maximum Overdrive mocht de aftrap doen met een portie eerlijke rock ’n roll, waarbij vooral de geweldige zanger Henk van Alphen opviel. Daarna was het de beurt aan het Haagse internationale  bluestrio Bag Of Bones. Zij speelden onder meer nummers van Jimi Hendrix en Albert King (Born Under A Bad Sign), maar ook eigen werk zoals de fraaie track The Rocket.

De zaal was praktisch uitverkocht en het enthousiaste publiek werkte aanstekelijk op de komst van The Man From Austin:  Guy Forsyth. Hij werd geruggesteund door een geweldige band bestaande uit gitarist David Jimenez, bassist Naj Conklin en drummer Mark Hays. Bijna dezelfde bezetting (op de gitarist na) als die te horen is op Guy’s laatste studio-album  The Pleaser. Het was deze avond ook het weerzien met Tiny Verhaegh en Jeanette Silvius, die samen met Sjef Willemen en Wim Kraaijvanger het platenlabel Lizard Discs runden. Dit label uit Hengelo bracht in 1994 het debuutalbum van Guy Forsyth uit. Na het trieste overlijden van voorman Sjef Willemen werd dit album High Temperature 20 jaar na dato opnieuw uitgebracht, gevolgd door een ander live album (getiteld Red Dress) met opnamen van dat unieke concert in Metropool, Hengelo uit 1993. Lizard Discs is dus een nieuw leven begonnen en ik hoop dat de dames Tini en Jeanette er mee succes hebben.

guy forsythGuy Forsyth was deze avond in top vorm. Het publiek reageerde enthousiast op de energieke wijze waarop Guy zijn muziek bracht. Hij concentreerde zich eerst op zijn wervelende harmonica spel, maar later haalde hij ook zijn gitaar tevoorschijn voor een pittig portie slide. Dit was zo’n muziek avond die je niet mocht missen. De pure blues greep je werkelijk bij de keel. Mooie uitvoeringen onder meer van Don’t Turn Me In en Red Dress. Een aantal nummers met die heerlijke back beat uit New Orleans, zoals Baby Scratch Your Back. Daarnaast een werkelijk sublieme uitvoering van een slow bluesballad Play To Lose. Je kon een speld horen vallen, nadat het publiek ssssssh…. had  geroepen.  Guy Forsyth haalde ook nog zijn zingende zaag tevoorschijn met een huilende versie van de klassieker Summertime.

Vervolgens werd Hans van Polanen door Fons Delemarre toegesproken. Hans werd bedankt voor al zijn werk en de vele concerten die hij heeft georganiseerd. Toen werd ook duidelijk dat Hans door blijft gaan met het organiseren van muziekconcerten. Ja zelfs in de Qbus, maar ook in een nieuwe club De Oude School in Warmond en in Leiden’s  nieuwe club Gebr. Nobel.  Dit was geweldig nieuws na een onvergetelijke avond met geweldige bluesmuziek.

Paul Jonker Auteur