Victor Krummenacher, Hard To See Trouble Coming

Victor Krummenacher, Hard To See Trouble ComingIn het jaar 2000 was ik aanwezig op de CD release party van Victor’s album ‘Bittersweet’ in de Make-Out Room, mijn favoriete club in het Mission District van San Francisco. Ik had de akoestische uitvoering van zijn prachtige liedje “Angel Tattoo” op een compilatie gevonden, maar verder was ik mij toen nauwelijks bewust van zijn reputatie met indie-rockband Camper Van Beethoven. Hij speelde uiteraard alle nieuwe nummers van zijn CD en voor de bijpassende geluiden van “Radio Tower” bewoog hij zijn mobieltje tegen de speakers. Natuurlijk ging het ding tot ieders hilariteit juist op dat moment af… Zonder te kijken of zelfs maar een seconde te verspillen, wees Victor in de volgepakte donkere club feilloos de dader aan en nee, dat hadden ze dus níet van te voren afgesproken!

Inmiddels is dit alweer Victor’s negende solo-album, geproduceerd samen met Bruce Kaphan (American Music Club). De titel verwijst naar een uitspraak van Levon Helm, toen hij tijdens een radio interview gevraagd werd naar de zelfmoord van Richard Manuel. Verder liet Victor zich inspireren door Van Morrison’s befaamde album ‘Astral Weeks’: de wereld om ons heen is overweldigend, maar we kunnen er niet aan ontsnappen. Een emotioneel bijzonder zwaar jaar liet zijn sporen na in de persoonlijke, diepgravende teksten, maar de opnamen waren tegelijk een reddingsboei. Victor verzamelde een getalenteerd groepje vrienden in de studio voor twee sessies, hij speelde zelf niet alleen de bas, maar ook de gitaarpartijen, experimenteerde wat met ‘open tuning’ en putte rijkelijk uit zijn vele muzikale invloeden.

We beginnen gelijk met de titel track, geïnspireerd door het ‘Folk Singer’ album van Muddy Waters, Victor liet de band zijn originele demo aanvullen. Indrukwekkend prachtige, sfeervolle swamp blues. Via een fijn countryrock duet “If I Could Only Close My Eyes” met Loralee Christenson, komen we bij “An Angel Who Sings Like Jacqui McShee”, een gedeeltelijk verzonnen ballade vernoemd naar de zangeres van Pentangle, met passende Celtic viool. Het vrolijke “Chemtrails” knipoogt naar ruimteschepen en samenzweringstheorieën, terwijl “All Of This Is Mine” de onheilspellende grunge kant uitgaat, oproepend tot meer verantwoordelijkheid voor onze planeet. “Tennessee & Pancho”, met accordeon van Rich Kuhns, werd geïnspireerd door een wilde fantasie tijdens Victor’s gesprek met Joe Ely, op wie hij qua stem trouwens best veel lijkt. In het laatste nummer vinden we Victor bij “The Kildalton Cross” in Schotland, klaar voor het volgende hoofdstuk in zijn leven – hoopvol gestemd. (Veritas)

Johanna Bodde Auteur