David Philips in bloedvorm

David PhilipsNa jaren David Philips gevolgd te hebben was 16 april eindelijk de dag aangebroken om hem live te aanschouwen in de Catharine kapel in Harderwijk. Een prachtige locatie en ik was dan ook erg benieuwd hoe het zou gaan klinken in een kapel. Philips heeft op zijn vierde album, If I Had Wings, het over een andere boeg gegooid. Meer psychedelische folk en jazz in plaats van blues. Wij krijgen dan ook een heerlijke mix van zijn eerdere albums en zijn laatste te horen. Philips maakte overigens de keus geen sigarbox te bespelen, wat gezien de akoestiek achteraf een verstandige keuze bleek.

De kapel geeft een bijna natuurlijke reverb aan stem en gitaar, die voor mij boven verwachting goed klinkt. Het geluid stond in ieder geval goed afgesteld. Vanaf de eerste noot is het raak. Door gebruik te maken van een “Lope”, ontstaan er mooie melodielijnen. Daar overheen is het lekker soleren, zoals in het werkelijk subliem gespeelde ‘Angel’ en ‘If I Had Wings’. Ook ‘Venomous Soul’, waar hij de achtergrondzang inzingt via het gitaarelement, is juweeltje.

Dat muziek soms verwarrend kan zijn bleek wel met ‘Suffocate’, klinkt depri en dat is nou net in tegenstelling tot de tekst, maar niettemin heel mooi. Er kwamen ook oudere nummers langs waarbij hij zich een enkele keer de mondharmonica omhing, dat maakte de variatie in een nummers als ‘Lonely’ prachtig.

Uiteraard komt er op het eind nog een toegift met een nummer, geschreven in de stijl van zijn held, Chet Baker, en inderdaad, in ‘What Will I Do Without You?’ spat Chet van de snaren. Dit liedje klinkt live nog beter dan op zijn CD. Er volgde niet voor niets een klaterend applaus voor deze snarenvirtuoos met zeer aangename stem.

Jan van Eck Auteur