Yonder, Graftings

Yonder, GraftingsYonder wil niet, dat hun muziek vergeleken wordt met goed gerijpte wijn, gerechten uit sterrenrestaurants of door de zon geliefkoosd fruit. Dat was ik ook niet van plan! Ken ik dit Zweedse viertal? Mats Qwarfordt zingt, schrijft liedjes en speelt harmonica. Peder af Ugglas is de gitarist en hém ken ik zeker wel, van een aantal boeiende en tevens behoorlijk eigenwijze solo-albums. Dan vind ik hier nog Björn Lundquist, die de staande bas bespeelt en drummer Mats Persson.

‘Graftings’ is Yonder’s tien nummers tellende tweede album en de muzikanten bouwen verder op hun fundament van traditionele country blues, folk, old-time en gospel. Met een hedendaags sausje en natuurlijk de eigen creatieve benadering. Er is duidelijk zorg aan het uiterlijk van de CD besteed, de lay-out met blauwe rozen doet mij aan ouderwets behang denken en er is zelfs een boekje met teksten!

“First Big Love” begint het album met een fraaie mondharmonica solo, Peder’s opvallende gitaarspel vraagt gelijk de aandacht, samen met de stem van Mats Qwarfordt, die ’n beetje aan Willie Nelson doet denken. De bekende traditional “In The Pines” gaat terug tot 1870 en leent zich prima voor een onheilspellende vertolking, met zeer imposante gitaarsolo’s. “He Arose From The Dead” is een minder bekende traditionele gospel, die voor het eerst opgenomen werd in 1927. Yonder’s uitvoering, met opgewekte harmonica en effectieve koortjes, neemt ons mee richting de Zuidelijke Amerikaanse staten. “Wedding” is een door Peder af Ugglas geschreven instrumental, waarop Mats Qwarfordt laat horen, dat hij ook een goede verstandhouding heeft met de mandoline.

Dan komen we bij twee originele liedjes, de ingetogen en met veel gevoel gebrachte folk van “Nothing Is Permanent” en de met uitstekende gitaar omlijste, aan Billy Joe Shaver herinnerende blues van “You Will Know”. Hier komt de titel ‘Graftings’ vandaan, zie ik. Blind Lemon Jefferson’s “See That My Grave Is Kept Clean” werd ontelbare keren gecoverd, maar Yonder weet met een spaarzaam begeleide versie indruk te maken. “Jack O’Diamond’s a hard card to play”, ook hier komt de band glorieus mee weg, om het album vervolgens te eindigen met twee prima eigen werkjes: akoestisch “Lay Here By My Side” en gothic romantisch “Oh Rose”, waarin wij nog even van Peder’s gitaar kunnen genieten. Ik zal geen vreemde vergelijkingen maken, Yonder. Schitterend album met een eigen identiteit. Zo tevreden? (Rootsy.nu)

Johanna Bodde Auteur