Kelley Mcrae, East On My Mind

Kelley Mcrae, East On My Mind“Strangers become friends and soon we walk together / through the fields of this grey land”. Mooie regels uit de ingetogen ballade “Fair Weather”, die de EP ‘Easy On My Mind’ opent. Hoewel Kelley alleen haar eigen naam voor de muziek gebruikt, krijg ik de indruk dat het woord ‘together’ veel voor haar betekent. Ze staat samen met haar echtgenoot, gitarist Matt Castelein, afgebeeld op de cover. Kelley geeft me nog gelijk ook: “No, I can’t do this alone” hoor ik in het prettige midtempo countryliedje “Stay Close To Me”. De zes tracks zijn inderdaad het resultaat van gezamenlijke schrijfsessies in hun blokhut, die ze voor een jaar huurden in de Smoky Mountains (North Carolina).

Deze EP is niet haar eerste werkje, Kelley’s website laat drie eerdere album covers zien. Ze groeide op in Mississippi en bewoonde enige tijd een appartement in New York City, waar de East Village en Brooklyn de speeltuin zijn voor een nieuwe generatie singer-songwriters. In februari 2011 werd de huur opgezegd, met de opbrengst van hun spullen een VW kampeerbus aangeschaft en ging het duo met de gitaren op weg. Een jaar later hadden zij zowel New Orleans als de Westkust gezien, ruim tweehonderd keer opgetreden en had hun bus 35.000 mijlen meer op de teller staan.

Laten we verder luisteren: de jazz getinte titeltrack heeft als onderwerp dankbaarheid en hoop voor de toekomst. Kelley schreef dit na een moeilijke tijd, juist op de drempel van een veelbelovende periode. Niet alleen haar fraaie stem (denk aan Neko Case, Gillian Welch, Laura Cantrell) valt op, maar ook haar gevoelige voordracht. Het persoonlijke tintje, alsof zij voor ons alleen zingt. Ze heeft alles helemaal onder controle en hoewel zij het hier niet vaak doet, kan zij ook stevig en met soul uithalen.

Het idee voor “Full Cup” kwam na een lange avond in Austin bij het vuur, bier drinkend en liedjes van John Prine zingend. De EP is opgenomen in dezelfde stad, een bedrieglijk simpele productie met aandacht voor het sterke akoestische gitaarwerk, ook Geoff Queen’s bijdragen op pedal steel en dobro springen eruit. “So Fine” is een weemoedig countryfolk liedje in de stijl van Patty Griffin, geïnspireerd door een bejaard stel op hun veranda in de Smoky Mountains – alsof zij daar al vijftig jaar zaten. Het laatste nummer blijft in dezelfde sfeer en graaft wat dieper, naar de misvattingen van het menselijk hart. MOOI plaatje! (Independent)

Johanna Bodde Auteur