Marcia Ball, The Tattooed Lady And The Alligator

Marcia Ball, The Tattooed Lady And The AlligatorDe Amerikaanse zangeres/pianiste Marcia Ball begon op vijf jarige leeftijd met piano spelen en startte haar muzikale loopbaan in 1970 in een country band. Vier jaar later begon een solocarrière, die haar over de hele wereld bracht. The Tatooed Lady and The Alligator Man is haar vijftiende album en haar eerste voor Bruce Iglauer’s Alligator Records.

Ze wordt op dit album begeleid door haar vaste tour band, bestaande uit Don Bennett (bas), Damien Llanes (drums), Thad Scott (tenor sax) en Mighty Mike Schermer (gitaar). Alleen neemt Roscoe Beck in drie nummers de bas voor zijn rekening. Dit gezelschap wordt aangevuld met een aantal gast instrumentalisten en vocalisten. Er wordt gezegd dat ze haar beste werk afleverde in de jaren tachtig en negentig voor Rounder Records, maar eigenlijk is al haar werk van constante, hoge kwaliteit. Ook deze nieuwe schijf mag er wezen. Niet echt vernieuwend, maar een zeer aangename gumbo van stijlen, waarin haar herkenbare New Orleans-stijl pianospel centraal staat. Bovendien beschikt Marcia over een soepel en aangenaam stemgeluid. De teksten vormen stuk voor stuk fraaie afgeronde verhaaltjes.

De cd opent met het titelnummer, een swingende rock ‘n’ roller, die de voetjes meteen in beweging brengt. Het tweede nummer “Clean My House” wordt vervolmaakt door een puntige gitaarsolo van voormalig Westcoast gitarist Mike Schermer. “Like There’s No Tomorrow” is helemaal in de New Orleans traditie met een prima second line drumpartij en heerlijk pianospel en dito saxsolo. De enige cover op de cd is de slijper “He’s The One” van Hank Ballard, die het zelf uitbracht als “She’s The One”. Country met een vleugje zydeco horen we in “The Squeeze Is On”, waarin Terrance Simien de accordeon hanteert. “Human Kindness” is gospel en met een “Can’t Blame Nobody But Myself” wordt ingezet met een stukje boogiewoogie. Delbert McClinton is hier te horen op harmonica. “Lazy Blues” is precies wat de titel suggereert, een lekkere langzame blues.

Marcia Ball heeft een album afgeleverd, dat de vergelijking met haar eerdere werk moeiteloos kan doorstaan en laat horen dat er op pensioengerechtigde leeftijd nog stevig rekening gehouden moet worden met haar. (Alligator Records)

Ton Kok Auteur