Steve Earle & The Dukes, Terraplane

Steve Earle & The Dukes, TerraplaneTerraplane is Steve Earle’s zestiende studiorelease, sinds zijn legendarische debuutalbum Guitar Town uit 1986. Zoals de titel al doet vermoeden, Robert Johnson zong er begin jaren dertig al over, bevat deze CD elf sprankelende erg rauw geproduceerde blues songs. Het is Earle zoals ik hem persoonlijk graag hoor. Melodieus robuust en tekstueel nagenoeg onevenaarbaar in het genre, ontbloot Earle zijn thema’s. Songs als You’re The Best Lover That I Ever Had en Better Off Alone, laten een man horen die veel rondgereisd heeft en op momenten erg eenzaam is. Volgens mij kijkt Earle daarin ook terug op het onlangs stukgelopen huwelijk met Allison Moorer. De eenzame troubadour houd zich een spiegel voor en observeer zijn omgeving in Go Go Boots Are Back en Acquainted With The Wind. Er wordt, in mijn beleving, niet met modder gesmeten. Dit laatste doet Moorer overigens ook niet op haar onlangs verschenen CD Down To Believing. Earle bekijkt het constructief gunt je een kijk in zijn toekomst. Luister maar eens naar aan het slotstuk King Of The Blues. Zo horen we het graag.

O ja, het is Steve Earle & The Dukes dit keer bestaande uit Kelly Looney (bas), Will Rigby (drums), Chris Masterson (gitaar) en Eleanor Whitmore. Laatste twee kennen we natuurlijk als het Mastersons echtpaar. Zoals al eerder gezegd, klinkt de productie op Terraplane lekker rauw. Dat heeft dan ook alles te maken met het feit dat Earle producer R.S. Field (Buddy Guy) en Ray Kennedy opnieuw betrokken heeft bij dit project. Terraplane heb ik ondergaan als een soort verzamelaar van de beste blues nummers, die je zo op eerdere Steve Earle releases zult kunt treffen. Niets nieuws, maar wel super gave plaat. (New West Records)

Jan Janssen Auteur