John Cee Stannard & Blue Horizon, Bus Depot Blues

John Cee Stannard & Blue Horizon, Bus Depot BluesIk ben al meer dan vijftig jaar singer-songwriter van beroep, zo stelt John Cee Stannard zich losjes voor. Hij begon zijn carrière als lid van de Engelse folkgroep Tudor Lodge in 1968. Drie jaar later zag hij 150.000 mensen voor zich op het Weeley Festival. Linda Thompson maakte kort deel uit van de groep en toen ging iedereen zijn eigen weg. In 1980 vond een reünie plaats en na enkele personeelswijzigingen is Tudor Lodge gereduceerd tot een duo: John met Lynne Whiteland, die hen van materiaal voorziet.

John zélf schreef, na het eerste album, vrij weinig. Tot in januari 2011 een creatieve uitbarsting voor zes liedjes zorgde, waaronder een blues nummer. Precies de richting die hij in wilde slaan! Het uiteindelijke resultaat was in 2013 ‘The Doob Doo Album’ van de John Cee Stannard Blues Orchestra.

John vormde Blue Horizon voor zijn live-optredens en met hen (Mike Baker, gitaar en Howard Birchmore, harmonica) plus een aantal gasten nam hij deze nieuwe CD ‘Bus Depot Blues’ op. Traditionele akoestische folk blues, met wat vleugjes skiffle (“Bus Depot”) en ragtime (“I’ll Take Care Of Mine” en “When You Need Them Most”, een rake maar laconiek gebrachte beschouwing van vriendschap).

Niet alleen het accent is onmiskenbaar, de onderwerpen van sommige liedjes zijn ook geïnspireerd door Britse politieke en maatschappelijke misstanden. Beleefd en ingehouden boos gebracht, zoals een goede conferencier dat hier zou doen – spelend met woorden. Mijn favorieten zijn: “Lady Luck” (doet eventjes aan “Midnight Special” denken) en het ruim vijf minuten lang dreigende “Flood Water”, de slide-gitaar prachtig samenspelend met de enthousiaste harmonica op een ritmische ondergrond. Bij “Bad Luck Rain” komt een mooie Spaanse gitaar om de hoek kijken en bij “Best I Can For You” een viool.

De enige cover is Arthur Crudup’s “That’s Alright”, met een waarderende knipoog naar de uitvoering door Elvis Presley. Dit album eindigt bij het aanstekelijke uptempo “Not Until It’s Gone” en dan wil ik zelf ook een tamboerijn pakken… Blues was altijd bedoeld om mensen een beter gevoel te geven en dat is hier weer helemaal gelukt!

John houdt bepaald niet van stil zitten, want ondertussen heeft hij een boek geschreven, presenteert hij een radioprogramma en bedacht hij, dat het best leuk zou zijn om kleine rolletjes in films te spelen. We kunnen hem dus zien in ‘Harry Potter And The Goblet Of Fire’, ‘The Da Vinci Code’ en ‘James Bond – Skyfall’. (Independent)

Johanna Bodde Auteur