Amelia Curran, verkleint fraai

Amelia CurranTerwijl The Decemberists in een nagenoeg uitverkocht Doornroosje gepland stonden, besloot ik met mijn eigenwijze kop om naar het oude Honig complex in Nijmegen te gaan, waar cultuurcafé de Brebl gevestigd is. Daar stond namelijk niemand minder dan de Canadese singer-songwriter Amelia Curran gepland. Curran liet, nog niet zolang geleden, haar achtste album They Promised You Mercy in de CD schappen zetten.

Bij binnenkomst was goed te merken dat veel muziekliefhebbers ervoor gekozen hadden om naar The Decemberists te gaan. Voor maar een handje vol mensen pakte Curran uit met een serie zeer verassende en stijlvolle liedjes. Curran begeleide zichzelf op gitaar. Natuurlijk herkende ik veel liedjes van haar nieuwe album They Promised You Mercy. Wat daarbij opviel was dat Curran deze verpakte in minuscule kleine kartonnetjes. Het staat allemaal in schril contrast met de elektrische gitaren, bas, lap steel, drums, piano, accordeon en violen die je hoort op haar CD They Promised You Mercy. Vervelen doet het echter geen moment, dit omdat ik deze avond in staat bleek de orkestratie erbij te fantaseren. Klinkt zweverig, maar heb toch echt zo beleeft. Maar goed, Curran greep ook terug op songs die op haar voorgaande albums staan. Het is moeilijk stil zitten als Curran haar folkrapp, in de vorm van het liedje The Mistress, over ons heen strooide. Ook het ingetogen liedje Stranger spreekt erg tot de verbeelding op de manier hoe dit gebracht werd. “I heard a song on the radio” en het verhaal wat volgde zette mij aan tot nadenken. Welk liedje heb je gehoord die je aangezet hebben om een dergelijk tekst op schrift te zetten, vroeg ik de kunstenares na afloop. Curran “ik kan het mij echt niet meer herinneren”. Feit is wel dat de beschouwing, in het gelijknamige liedje, mij ertoe brachten het even van een afstand te bekijken.

Ga er maar aanstaan voor een handje vol zeer aandachtig luisterende mensen. Niet iedere noot werd gemaakt of gehaald. Maar is dit niet juist de schoonheid van muziek? Amelia Curran kwam daardoor, in het begin, ietsje nerveus uit de startblokken. Toch besefte ze zichzelf dat de tijd, die haar gegund werd, te kostbaar was om die aan verspilling te vergooien. Mijn eigenwijsheid is absoluut niet te kort geschoten.

Jan Janssen Auteur