James McMurtry, Complicated Game

James McMurtry, ComplicatedComplicated Game is volgens mij James McMurtry’s achtste release. Zijn voorganger Just Us Kids ligt alweer zes jaar in het verleden. De verrassend open productie van deze plaat, lag in handen van CC Adcock en Mike Napolitano. Weet niet of jullie Adcock’s release “The Lafayette Marquis” nog voor de geest kunnen halen, maar die magistrale lome sfeer voel ik ook op Complicated Game. Ook Napolitano is niet de eerste de beste. The Neville Brothers, Joseph Arthur en onlangs nog Ani DiFranco maakten al gretig gebruik van zijn kennis en ervaring.

Sinds McMurtry’s debuutalbum Too Long In The Wasteland is er veel veranderd in de muziekindustrie. Tja, en als je zes jaar geen plaat meer hebt opgenomen of uitgebracht dan wordt je juist met die feiten geconfronteerd. McMurtry verwoord dit probleem subliem in twee zinnen “Vroeger ging je op tournee om je plaat te promoten. Tegenwoordig maak je plaat om je tournee te promoten.” Het is zo waar als een koe, maar hoe krijg je die gedachten tussen de oren van Nederlandse programmeurs van concertpodiums. Ik vrees dat we uitkomen op de beroemde kip en het ei discussie.

Na het beluisteren van Complicated Game kom ik alvast tot de conclusie dat James McMurtry een van de beste singer-songwriters is, die dit tijdperk rijk is. Hij slaat wat mij betreft twee vliegen in een klap. Het gecompliceerde aan dit spel is, waar wil je de nadruk op leggen. Zijn het de beschouwingen of zijn het de persoonlijke bespiegelingen die dit album zo bijzonder maken? Ik bespeur warme poëzie in Long Island Sound en een pure realisme in She Loves Me. Beide songs grijpen je, met een knipoog, naar de strot, als je ze tenminste de kans geeft om ze echt tot je te laten doordringen. McMurtry is, zoals altijd eigenlijk al, begaan met de wereld om zich heen. Zo vraagt hij zich af wat doen wij elkaar toch steeds aan. Een weer opent McMurtry zijn tekstdichterlijke spervuur in How’m I Gonna Find You Now, Ain’t Got a Place, These Things I’ve Come To Know en You Got To Me. Het is McMurtry ten voeten uit.

Complicated Game komt iets of wat braaf over, maar nogmaals wie doet je wat als je er werkelijk even voor gaat zitten. Nee heb je al, maar weet dan wel dat McMurtry, naarmate de draaibeurten toenemen, automatisch het ja afdwingt. (Complicated Game)

Jan Janssen Auteur