Gurf Morlix, Eatin’ At Me

Gurf Morlix, Eatin' At MeImport-Texaan Gurf Morlix (hij woont sinds 1975 in Austin) heeft een enorme staat van dienst, met name als producer en begeleider. Zijn werk met Buddy en Julie Miller en vooral Lucinda Williams (11 jaar lang) spreekt wellicht het meest tot de verbeelding, maar er zijn nog tientallen anderen die met hem hebben gewerkt. Na zijn ode aan de Austinse cultheld en goede vriend van Townes Blaze Foley (2011 – ‘Blaze Foley’s 113th wet dream’) en het adembenemend mooie ‘Gurf Morlix finds the present tense’ (2013) is Gurf aan zijn alweer negende solo-CD toe, en – geloof het of niet – zijn werk wordt steeds completer. Is het zijn zang – niemand zingt zoals hij, met korte pauzes voordat hij nieuwe woorden zonder enige galm in de ether slingert, of zijn schitterende spel op een diversiteit aan instrumenten, dan wel zijn soulful en bluesy feel? Het is alles bij elkaar wat de man zo interessant maakt. Vanaf de pittige opener ‘Dirty old buffalo’ (over de stad Buffalo in New York State, in de omgeving waarvan Gurf werd geboren’ via de country-ballad ‘Grab the wheel’, de bluesy ‘Elephant’s graveyard’ en het al even bluesy ‘The dog I am’, het lyrisch ingevulde folknummer ’50 years’ (waarin hij terugdenkt aan zijn jeugd: ‘I used to love the sound that time made rushing by my ears, now it’s gone by in the blink of an eye, and it’s been 50 years’), het vrolijke ‘Dinah’, ‘Last call’, ‘Born in Lackawanna’ (in de omgeving van Buffalo, dus) tot het slotnummer ‘Blue smoke’ (een gevoelige country-ballad met fiddle in de hoofdrol) is het weer overheerlijk genieten van de muziek van deze geweldenaar.

Met ‘Eatin’ at me’ komt Gurf weer met een sterke serie prachtige liedjes. Wederom is het aanbod gevarieerd en gaan we van blues via swamp en een vleugje country langs de mooiste wegen van de Americana. Sorry friends, het gaat je weer geld kosten. Je moet hem hebben, toch!!! (Rootball Records)

Fred Schmale Auteur