Larry Garner & Michael van Merwyk, Upclose And Personal

Larry Garner & Michael van Merwyk, Upclose And PersonalBluesmannen Larry Garner en Michael van Merwyk zijn elkaar de laatste twee decennia regelmatig tegengekomen ‘on the road’. Begin dit jaar zijn de mannen samen de studio ingedoken en hebben daar, met hulp van ‘Skinny Joe’ Bens op bas, voor een select publiek live een aantal nummers opgenomen, die nu verschenen zijn op de cd Upclose And Personal.

De heren Garner en Van Merwyk leveren ieder vijf nummers en het Lightnin’ Hopkins nummer “Mojo Hand” dient als toegift. Het album begint eigenlijk met het minste nummer: “She’s The Boss”. Op zich een prima nummer, met de bekentenis dat in huize Garner de vrouw de baas is. Alleen de samenzang met Van Merwyk pakt mij niet. De stemmen liggen te ver uiteen om mij echt te raken. Vreemd genoeg stoort dit mij alleen dit ene nummer. In de overige nummers laten de heren horen over een warm stemgeluid te beschikken dat me prima kan bekoren. Het gitaarspel van beiden is ook dik in orde, waarbij het subtiele slidespel er af en toe bovenuit springt.

Vooral Larry Garner blijkt een eerste klas entertainer en storyteller te zijn. Hij weet de nummers op humoristische wijze te introduceren en ook tijdens de nummers is hij soms verhalend bezig, zoals in “Road Of Life”, een nummer voor alle mannen met een gebroken hart. Als songwriter zijn de heren ook absoluut aan elkaar gewaagd op dit album. Michael van Merwyk’s “Blues Keeps Calling My Name” en “Ease My Pain”, evenals Larry Garner’s “Dreaming Again”, en het eerder genoemde “Road Of Life” zijn pareltjes, die er voor mij zelfs nog wat bovenuit springen.

Met een mooi wit laken over de buitenwereld en bij een knapperige open haard levert deze cd bij mij thuis toch enkele mooie momenten op. Een gezellig en sfeervol schijfje van deze heren. (Dixiefrog Records)

Ton Kok Auteur