The Parson Red Heads, Orb Weaver

The Parson Red Heads, Orb WeaverOrb Weaver, het derde album van The Parson Red Heads, biedt over de volle lengte louter luisterplezier. In vergelijking met Yearling, hun vorige ook sterke, wat meer americana georiënteerde album van 2011, is het bandgeluid opgeschoven naar licht-psychedelische, folkrock/power pop in de trant van Amerikaanse westkustbands uit een ver verleden als Beau Brummels, Love, Jefferson Airplane, Buffalo Springfield e, Byrds en Liverpools Mersey Beat. Van wat recenter datum kan R.E.M. eveneens gerekend worden tot de invloedssfeer van de groep.

Twee korte soundscapes niet meegerekend, horen we tien sprankelende composities. Ze zijn transparant van structuur, bezitten een mooie melodische afwisseling en worden super strak tot in de puntjes uitgevoerd. De band, die na zes jaar Los Angelos terugkeerde naar hun oorspronkelijke woonplaats Portland, Oregan, heeft in Evan Way en Sam Fowles –behalve talentrijke songschrijvers – uitstekende zangers en vonkelend duellerende gitaristen in huis. Het tweetal wordt gecompleteerd door het stel dat de groove er stevig inhoudt: drumster, achtergrond vocaliste Brette Marie Way (eega) en bassist, achtergrond vocalist Charlie Heger.

De enthousiasmerende aanwezigheid van producer Scott McCaughey (o.a. Minus 5, Baseball Project, R.E.M.), bracht de door de band zo gewenste muzikale schwung aan het eindresultaat. Heerlijk, niet te missen album (Blue Rose Records)