Damien Rice, My Favourite Faded Fantasy

Damien Rice, My Favourite Faded FantasyHet is alweer tijdje geleden dat Damien Rice een studioalbum in de schappen liet zetten. De release van 9 ligt volgens mij alweer een jaar of negen terug. My Favourite Faded Fantasy is gek genoeg pas zijn derde studiorelease. Rice draait al ruim vijftien jaar mee in de bovenlaag van het singer-songwriter circuit. De titel van dit album, Mijn favoriete vervaagde fantasieën, verraad al een beetje het onderwerp van zijn nieuwe plaat. De Ierse singer-songwriter verwerkt zijn liefdesverdriet in acht zinderende tracks, die meestal klein beginnen maar in veel gevallen nog groots eindigen. Eenmaal losgelaten, verwerk Rice zijn bedroefdheid. Wat overblijft zijn de gekoesterde herinneringen. Kan haast niet anders dat deze hem geïnspireerd hebben op deze dijk van een plaat te maken.

Neem nu het bijna tien minute durende It Takes A Lot To Know A Man. Bijna zwijgzaam deelt Rice, op piano, zijn verhaal. Langzaam slaat de sfeer om en worden er klappen uitgedeeld. Je voelt genegenheid en de desoriëntatie. Prachtig, die orkestratie aan het einde. De smaakvolle liedjes I Don’t Want To Change You en Colour Me In, zijn misschien wel de meest opbeurende liedjes op deze plaat. Ook het kleurrijke liedje Trusty And True straalt als regendruppels in de zon. Fraai “but not easy to dig it all”.

Ik kan mij voorstellen dat je in de put kunt geraken als je niet gelukkig bent. Afstand nemen van je grootste passie, lijkt op het eerste oog goed gewerkt te hebben bij Rice. Met My Favourite Faded Fantasy lijkt Rice zichzelf overwonnen te hebben. Of de luisteraar dit allemaal kan behappen hangt af van de tijd die ze daarvoor nemen. Ik ben er echt voor gaan zitten. Ti’s maar dat je het weet. (Warner Brothers)

Jan Janssen Auteur