Eric De Vries, Close To Home

Eric De Vries, Close To HomeHoewel er nog enkele muziekliefhebbers schijnen te zijn, die hem niet kennen, heeft Eric DeVries al een behoorlijke staat van dienst opgebouwd! Hij begon in zijn tienerjaren met liedjes schrijven en optreden, in 1992 werd hij met The Big Easy tweede bij de ‘Grote Prijs van Nederland’ en hij vormde jarenlang een singer-songwriter duo met BJ Baartmans. Eric’s debuut-album ‘Little Of A Romeo’ kwam uit in 2004, gevolgd door ‘Sweet Oblivion’ in 2007. Hij tourde diverse keren in Amerika, speelde op festivals en nam daar ook enkele songs op. Hij neemt graag deel aan allerlei projecten, waarvan het succesvolle Songwriters United het bekendst is. Ook zette hij de interessante concert-serie ‘Ramble On’ in Nijmegen en Utrecht op de muzikale kaart.

Zeven jaar na het vorige album luisteren wij naar dit uitstekende ‘Close To Home’. Zoals de titel al verraadt, is de opzet biografisch en persoonlijk: de liedjes vertellen vertrouwelijk over relaties en reizen, over een afscheid en een nieuw begin, over spijt en hoop, kortom, over het échte leven! Wel steeds optimistisch, in slimme bewoordingen en met humor gebracht. Eric’s voorbeelden zijn de singer-songwriters uit de jaren zeventig, maar hij geeft er een eigentijdse draai aan. Hij heeft een prachtige stem: beetje Ad VanderVeen en beetje Iain Matthews. Samen met het werk van doorgewinterde producer BJ Baartmans betekent dit een recept voor het perfecte geluid.

Veertien tracks in totaal, gevarieerd, heel goed uitgevoerd door Eric’s band The Easy (waarin enkele van de meest ervaren Nederlandse muzikanten spelen) en ook nog netjes verpakt. Er doen leuke instrumenten mee, zoals Janos Koolen’s ukelele en acht-snarige gitaar of BJ’s bouzouki in “Memories Of You”: “I could change my ways and be a better man / Like a snake changes skins just because it can”, net als het grappige “Easy To Love” en het citaten strooiende “Songwriter Blues” zomaar wat voorbeelden van Eric’s creatieve taalgebruik.

Mijn favoriete liedjes zijn “Different Stations”: liefde is niet altijd genoeg om een relatie te laten slagen en “November In The Rain”: “Please send me a postcard, from wherever you are / Just so I know that you’re alright”, waarbij Henny Groot Antink tweede stem zingt. “One More Try” is een duet met de Amerikaanse Anna Coogan, terwijl JD Foster de elektrische gitaar bespeelt. De enige cover is een leuke verrassing: “Nothing Rhymed”, de hit van Gilbert O’Sullivan uit 1970. De voor- en tegenspoed van het leven, maar dan fraai bezongen! (Continental Record Services)

Johanna Bodde Auteur