Suzanne Jarvie, Spiral Road

Suzanne Jarvie, Spiral RoadDie middag hoorde ik een melodietje in mijn hoofd, alsof het uit de verte kwam. Ik pakte mijn gitaar, speelde een beginakkoord en de woorden borrelden op uit het onderbewuste. Toen ik na twintig minuten het liedje af had, gaf mij dat zo’n vreemd gevoel – mijn eerste moment van inspiratie.” Zo beschrijft de Canadese singer-songwriter Suzanne Jarvie het ontstaan van “Before And After”, de track die haar debuut album ‘Spiral Road’ overrompelend begint en ook weer afsluit. Ik moet er wel bij vertellen, dat haar oudste (destijds 14-jarige) zoon toen langzaam herstellende was van een bijna fatale val, die hem in een langdurig coma deed geraken. Deze CD is een muzikale kroniek van die moeilijke tijd.

Suzanne, geboren in Hong Kong, zong haar eigen slaapliedjes toen ze 18 maanden oud was. Opgroeiend in Toronto, ging er iets mis bij de uitvoering van “Silent Night” tijdens een Kerstconcert en sindsdien werd zij geplaagd door een enorme podiumangst… Op haar zestiende leerde zij gitaar spelen, om indruk te maken op de leukste jongen van de klas! In een behoefte aan stabiliteit studeerde Suzanne rechten, bouwde een carrière op als advocaat, trouwde en werd moeder van vier kinderen.

Uiteindelijk ontpopt zij zich toch als singer-songwriter en levert gelijk een indrukwekkend album af! Country, met invloeden uit rock en bluegrass; geproduceerd door Hugh Christopher Brown; ingespeeld door een groep studiomuzikanten, met opmerkelijke gasten: de legendarische Holmes Brothers en Mickey Raphael op harmonica. Suzanne laat horen dat Emmylou Harris haar muzikale voorbeeld is, maar ze zingt met meer gevoel en bijvoorbeeld in “Tears Of Love” doet ze mij aan Trisha Yearwood denken.

Hoewel realistisch, weet Suzanne de emoties op een poëtische manier onder woorden te brengen: “The hospital chapel is open all night / But there’s never a preacher or sinner in sight.” Ze blijft ondanks alles positief, zoals in de mystieke titelsong met verwijzingen naar de First Nations cultuur. In het refrein van “Shrieking Shack” verwerkt zij regels uit “Smile” van Charlie Chaplin. De rocker “Enola Gay”, vernoemd naar de B-29 die de eerste atoombom afwierp, staat er een beetje vreemd tussenin. Fantastische uitdrukking is dat toch: “Soldier on” (in “Wait For Me”)!

Als iemand die ons heel dierbaar is voor langere tijd in coma ligt, is die schokkende ervaring absoluut nergens mee te vergelijken. Ik vind het dus bijzonder dapper van Suzanne Jarvie, dat zij haar gevoelens op dit album met ons wil delen! (Independent)

Johanna Bodde Auteur