Lucinda Williams, Down Where The Spirit Meets The Bone

Lucinda Williams, Down Where The Spirit Meets The BoneLiefst meer dan 100 minuten uitstekende rootsmuziek bied het nieuwe dubbelalbum van Lucinda Williams. Op het afgelopen SXSW-festival in Austin, Texas (zie foto) had ik het genoegen daar al het een en ander van te horen. Down Where The Spirit Needs The Bone is een prachtig document van de inmiddels 61 jarige zangeres. De titel is afkomstig van een gedicht dat haar vader/dichter Miller Williams ooit schreef. Dat gedicht heeft zij bewerkt tot een song Compassion, waarmee zij het dubbelalbum begint. Het is een verstilde akoestische ballade, waarop die herkenbare ‘southern drawl’ van Lucinda meteen opvalt. Het rustige begin wordt omgezet in een funky swampsfeer a la Tony Joe White met de track Protection. Tony Joe is trouwens als gastmuzikant te horen op een andere swampy-song Something Wicked This Way Comes en het aangrijpende West Memphis. Laatstgenoemde song handelt over de zaak West Memphis Three en is een soort pleidooi voor een eerlijker rechtstaat. Nogal cynisch zingt zij: So don’t come around here and try to mess with us, cause that’s the way we do things, in West Memphis.

De liefde in al haar facetten komt weer ruim aan bod. Boosheid door afgewezen te worden in Big Mess en Cold Day In Hell. Af en toe is er nog hoop of een verzoening zoals in Stand Right By Each Other. Een prachtige ballade is It’s Gonna Rain, waarbij Lucinda geruggesteund wordt door Jacob Dylan. Maar het kan er ook pittig aan toe gaan op dit album. Neem bijvoorbeeld de southern rock op Everything But The Truth, met een gastrol van toetsenist Ian McLagan. Lekkere zwijmelende country klinkt This Old Heartache, waarop Greg Leisz schittert op zijn pedal steel. Ach, eigenlijk staat er geen zwak nummer tussen de 18 nieuwe liedjes van Williams. Het dubbelalbum wordt afgesloten met een geweldige uitsmijter van bijna 10 minuten. De bewerking van JJ Cale’s Magnolia is een indrukwekkende afsluiter. Ik verwacht dat Down Where The Spirit Needs The Bone hoge ogen zal gooien op de eindejaar lijsten, want Lucinda is weer helemaal ‘back’. (Lost Highway)

Paul Jonker Auteur