Kishi Bashi, Lighght

Kishi Bashi, LighghtEen aantal kroegbezoekers zouden Kishi Bashi moeten kennen als sessiemuzikant bij het Indie rock bandje Of Montreal. Anderen zullen hem waarschijnlijk wel kennen op plaatjes van o.a. Regina Spektor en Sondre Lerche. Deze vioolvirtuoos timmert, sinds enige tijd, ook stevig aan een aantal soloprojecten. Lighght is, naar mijn weten, zijn tweede soloplaat.

Bashi liet zich inspireren door de minimalistische poëzie van Amerikaanse dichter Aram Saroyan. Lighght spat, als het ware, open met potentiele hits als Philosophize In It! Chemicalize With It! en The Ballad of Mr. Steak. Pop en klassieke muziek smelten op compleet eigentijdse wijze samen waarbij ik mij dan afvraag, hoezo minimalistische? Dit is volgepropte Indie pop zoals ik die niet vaak tegengekomen ben. Onze slogan “Real People, Real Instruments and Real Music” krijgt hierdoor dan ook een totaal andere betekenis. Door gebruik te maken van loops, samples, elektronica en beat box, brengt Kishi Bashi zijn jonge doelgroep langzaam maar trefzeker in vervoering. Zijn energieke, levenslustige songs verfraaien bij iedere luisterbeurt. Lighght gedraagt zich als een utopische kleurenpalet. Ik leg direct een relatie naar muziek die op het moment uit de kokers van Andrew Bird, Owen Pallett en Justin Vernon komt. Ook hoor ik uitstulpingen van de Britse progressieve psychedelische rock formatie Seventh Wave. Luister maar eens naar hun jaren zeventig albums Things To Come en Psi-Fi. Fascinerend allemaal, mede omdat Kishi Bashi juist in die periode voor het eerst het daglicht zag.

Voor Kishi Bashi is deze release een uniek moment. Zelfkritisch is hij ook daarover “enjoy it with all its imperfections” Lighght is in mijn beleving alles behalve imperfect. Oude gedempte muzikale putten worden geopend en op magnifieke manier van een nieuwe gezicht voorzien. Ik kan er mee leven, laat dat even voorop staan. (Joyful Noise)

Jan Janssen Auteur