De literaire gave van David Olney

David OlneyDe Amerikaanse troubadour David Olney maakte in november een toer door Nederland. Ik zag het laatste optreden er van, dat in de Qbus, Leiden plaats vond. De 66 jarige Olney uit Nashville werd deze toer bijgestaan door zijn muzikale maatje en gitarist Sergio Webb. David Olney is al zo’n 25 jaar actief in de muziek. Hij maakte indruk met zijn stevige rock-muziek, nadat hij zich in Nashville had gevestigd. Hij werd de frontman van de X-Rays en hoe dat klonk is zo waar op You Tube te bekijken. Daar vind men een concert van het TV-programma Austin City Limits uit 1982. Halverwege de jaren  80 ging hij op de solotoer en in 1986 stamt zijn debuut als troubadour met Eye Of The Storm. Inmiddels heeft Olney meer dan 20 albums op zijn naam staan en geldt hij voor vele kenners als een van de beste levende liedjesschrijvers van dit moment.  Zijn ‘theatrical’ songs getuigen van zijn literaire begaafdheid.  Dit jaar verschenen er  liefst 2 albums van David. Een goed moment  om weer eens in Nederland te toeren.

David OlneyDe liefhebbers van de interessante luistermuziek van Olney komen deze avond in de Qbus helemaal aan hun trekken. David wisselt ingetogen ballads af met pittige songs. Een bekende song als Woman Across The River giet hij in een nieuw literaire jasje. Hij betrekt daar zijn jeugdherinnering van het lezen van een krantenartikel over een Japanse soldaat op een knappe wijze in.  Zijn ode aan Vincent van Gogh  ontbreekt niet en tijdens Vincent’s Blues kan je een speld horen vallen.  Opvallend veel werk dit keer van Buddy Holly. Zijn uitvoering van Everyday klnkt als een klok, waarbij zijn gitarist zich lekker kan uitleven. Dat geldt ook voor andere pittige tracks als Trainwreck, het spooky klinkende Red Guitar en Covington Girl. De laatste track opent met een Johnny Cash intro. Het is een uniek duo David met die stoïcijns maar o zo perfect spelende Sergio Webb. Het is ook weer leuk om de ironische song over het Texaanse plaatsje Johnson City te horen.  In de tweede set wordt het publiek getrakteerd op een wonderschone  uitvoering van het meesterwerk Jerusalem Tomorrow. David heeft al heel veel Bijbelse motieven/personen in zijn liedjes naar voren gehaald als Barabbas en Job, maar deze is het meest geslaagd. Op Olney’s nieuwe album  When The Deal Goes Down, gaat de titeltrack over God. Dat Hij er is, is het belangrijkste en niet al die poespas er om heen. De avond wordt afgesloten met een wervelende uitvoering van Postcard From Mexico, waarbij Sergio door de megafoon flink te keer gaat.

Ja en dan nog de Qbus! Donkere wolken hangen er boven dit unieke kleine podium in Leiden. Er is een huurschuld bij de gemeente van bijna een ton, die de Stichting Muziekhuis Leiden onmogelijk kan betalen. Met een capaciteit van 150 bezoekers mag je niet verwachten dat dit zo maar wordt opgehoest. Het zou zonde zijn als manager Hans van Polanen zou moeten stoppen met de organisatie van geweldige optredens.  Alle muzikanten die er komen zijn dolblij met de enthousiaste sfeer in deze club.  Gelukkig kan Qbus nog tot mei doorgaan met het organiseren van concerten. Wat daarna gebeurt is afwachten. Ik hoop dat de gemeente Leiden gaat inzien dat zij met Qbus een geweldig muziekpodium in huis hebben. Zijn al die investeringen (geluidsdicht maken)  uit het verleden dan voor niets geweest?

David Olney genoot aan het eind van de avond nog even van een biertje. Hij zei dat hij erg vermoeid was en hoopte dat de reis voorspoedig zou zijn. Hij vreesde dat het bij de tussenstop in Chicago wel eens mis zou kunnen gaan met teveel sneeuw. Ik hoop voor hem dat hij net op tijd terug is om met zijn vrouw een mooi welverdiend Thanksgiving Day te vieren.

Paul Jonker Auteur