Tom Gillam, Last Night On Earth (Live, Acoustic & Relaxed)

Tom Gillam, Last Night On Earth (Live, Acoustic & Relaxed)Heb ik Tom Gillam ooit weleens met een akoestische gitaar gezien? Nee, zelfs tijdens het zeer geslaagde duo concert met Joseph Parsons in oktober 2006 (De Witte Bal, Assen), waar de heren grappen maakten over Ozzy Osbourne en de maffia knekelvelden in New Jersey, speelde hij elektrisch.

De goede man behoeft hier nauwelijks nog een introductie, denk ik. Hij werd geboren vlakbij de brug naar Philadelphia en is eigenlijk altijd al met muziek bezig geweest. Tom’s derde album ‘Shake My Hand’ zette zijn naam ook in West-Europa op de kaart en al gauw konden wij geen genoeg krijgen van het uitstekende, stevige gitaarspel dat zijn zelfgeschreven songs begeleidde. In maart 2006 overleefde hij een drietal ernstige hartaanvallen. Tom noemde zijn album ‘Never Look Back’, hij stopte met drinken, ging wat rustiger leven en verhuisde uiteindelijk in 2009 met zijn vrouw Caroline naar Austin, Texas, waar hij zich ondanks de extreme zomerse hitte al gauw thuis voelde tussen zijn vrienden in de hechte muzikantenwereld. Tot onze grote vreugde ging hij deel uitmaken van supergroep US Rails en ik denk nog steeds met heel veel plezier terug aan hun optreden op het Roepaen Festival 2012!

Nu ben ik dus razend benieuwd naar deze akoestische live plaat… Uiteraard is dit heel iets anders dan zijn pittig rockende vorige live-album ‘Play Loud… Dig Deep’ (2008). Na enkele maanden van intensief touren, kwam hij op deze koude avond in december 2013 terug naar zijn oude ‘thuis’ in New Jersey en speelde in het Barrington Coffee House voor een publiek van familie, vrienden en trouwe fans, die de sneeuw getrotseerd hadden.

We horen een aantal nummers van zijn album ‘Good For You’, zoals het ultiem prachtige liefdesliedje “Last Night On Earth”, dat terecht als titel gebruikt is. Verder de al even mooi uitgevoerde live-klassieker “Rainbow Girl” en een verrassende cover: “Hand Me Down Blues” van Terri Hendrix. Na zes liedjes gaat hij achter de piano zitten voor “Where Is Bobby Gentry” en dan komen zijn maatjes van US Rails erbij: Ben Arnold op toetsen en Matt Muir (die zo slim was om alles vakkundig op te nemen en daarna netjes te knippen) met zijn trommels. Zij zingen ook mee en maken de laatste drie nummers tot een absoluut feestje! Grapje op de inderdaad goudgeel gekleurde disc: ‘Hush, this is Tom Gillam’s first gold album!’ (Blue Rose Records)

Johanna Bodde Auteur