The Last Bison, VA

The Last Bison, VAMumford & Sons? Ik begrijp werkelijk niet wat T Bone Burnett in Marcus Mumford ziet. Er waait immers veel wind door de kieren van de liedjes van deze man en zijn band? Wanneer een band zoals The Last Bison, van welke we hier het derde album bespreken, aan de band van I Will Wait doet denken, moet er even geslikt worden. De door sommigen aangeduide verwantschap met The Decemberists en Fleet Foxes hoor ik niet. Het betreft hier dus folk. Met viool, mandoline en banjo. En ook drums en toetsen. Ben Hardesty en zijn band spelen met de bij deze muziekstroming passende en gepaste gedrevenheid maar de liedjes laten het wat afweten. Bij Maroon valt het orgel in het intro op, maar ook hier volgt de band het hierboven genoemde spoor al weer snel. VA (Virginia) is als een grijze muis die over het onderste deel van Untitled (Brown and Gray) (1969) van Mark Rothko loopt. (Independent)

Wim Boluijt Auteur