Paul Thorn, Too Blessed to Be Stressed

Paul Thorn, Too Blessed to Be StressedPaul Thorn produceert op zijn nieuwe CD Too Blessed To Be Stressed nog steeds een zeer vertrouwd geluid. Zijn stem lijkt op die van Joe Cocker, hij articuleert als Chris Knight maar spreekt in het Jack Logan jargon.

Ik val in herhaling, ik weet het maar ik kan er beter soep van koken dan ie al was. Zijn er dan helemaal geen andere dingen te melden op Thorn’s nieuwe plaat? Mogelijk in tekstuele zin dan. Op zijn vorige albums werd je vaak meegezogen in Thorn’s levensverhalen. Volgens mij is dit de elfde CD die deze voormalige boxer en domineeszoon uit Tupelo, Mississippi aflevert. Domweg de mooiste en meest humoristische verhalen vind je overigens terug op Hammer & Nail uit 1997. Dit snijd de charismatische singer-songwriter echter meer actuele en universele vraagstukken en gebeurtenissen aan. Thorn’s heldere uitspraak maakt luid en duidelijk waar het over gaat. Voor de rest hoef onze kroegbezoekers eigenlijk niet inhoudelijk bij te praten. Too Blessed To Be Stressed feels good…

Ongelofelijk eigenlijk dat Thorn’s Americana nog niet echt geland is in Nederland. Hij en zijn begeleidingsband spelen als een geoliede machine. Dit komt het beste tot zijn recht als je Thorn live aan het werk ziet. Ik mocht dit ervaren tijdens de Americana Music Festival & Conference showcases in Nashville in 2008. Paul Thorn en zijn band zouden volgens mij minimaal volgend jaar op de line-up van het Take Root festival 2015 moeten staan. (Blue Rose Records)

Jan Janssen Auteur