Jim Stapley, Long Time coming

Jim Stapley, Long Time coming01Jim Stapley, is een 28-jarige Britse zanger/gitarist/songwriter, die op zijn zeventiende school liet voor wat het was en naar Londen vertrok om een carrière in de muziek na te streven. Zijn songwriter capaciteiten werden al vroeg herkend en op zijn achttiende en tekende zijn eerste publishing deal. In 2011 kwam zijn cd Love Is Surrender uit. Zijn muzikale invloeden lopen van Otis Redding tot Jack White en van Cream tot de Black Keys. Uit al deze muzikale invloeden heeft Jim toch een eigen stijl weten te creëren. Na de nodige muzikale omzwervingen tekende hij vorig jaar een contract bij Mita Records en levert nu zijn eerste cd voor dit label af.

De cd bevat twaalf door Stapley geschreven songs. Met het openingsnummer “No Good Reason” word ik even op het verkeerde een gezet. Het betreft hier een stevig blues/rock nummer, wat toch wel afwijkt van wat er verder te horen is op dit album. De overige nummers zijn een mix van melodieuze, toegankelijke rocknummers en ballads. In de rocknummers is duidelijk de invloed van bands als Free en Bad Company te horen, zonder dat er overigens sprake is van kopiëren. In de rustigere nummers toont Stapley meer zijn eigen gezicht, zoals in het met fraai piano- en saxspel omlijstte “New Religion”. Echt een pareltje.

In enkele nummers wordt gebruikt gemaakt van strijkers. Deze passen perfect in nummers als “Heartstrings” en “Shield”. Het nummer “My Ow Worst Endemie” wordt er net iets te zoet door. De plaat is een heldere en uitgebalanceerde productie en mag tot de betere Britse cd’s van dit jaar gerekend worden. (MITA Records)

Ton Kok Auteur