Mo McMorrow, Hangin’ On A Nail

Mo McMorrow, Hangin’ On A NailMo McMorrow kwam op de wereld in Toronto, Canada en woonde behalve in Canada ook in Australië en Galway (Ierland). Ze woont en werkt momenteel in Austin, Texas. Over haar debuutCD, ‘Mona Lisa’s don’t cry’ uit 2010, was ik destijds zeer te spreken. Ik eindigde de recensie toen als volgt: ’Met ‘Mona Lisa’s don’t cry’ verwerft Mo zich een plekje in de top van het Austinse folkcircuit met haar subtiel gevoelige liedjes’. Dat geldt beslist ook – zelfs in sterkere mate – voor deze hele verrukkelijke opvolger, ‘Hangin’ on a nail’. Op de CD horen we naast Mo zelf op gitaar, piano, percussie, harmonica en zang uitsluitend Richard Bowden op fiddle, mandoline, viool, viola, cello, bouzouki, trompet en percussie plus ondersteunende vocals. Grappig is de (onbedoelde?) verwijzing naar Rod Picott, een van mijn helden uit de folkscene. Zowel de titel van de CD (Rod’s laatste: ‘Hang your hopes your hopes from a crooked nail’) als de titel van de eerste song (Mo: ‘Boys, angels and clowns’ versus ‘Angels and acrobats’ van Rod – en de liedjes lijken ook nog op elkaar). Van de 11 liedjes op de CD schreef Mo er 10, eentje ervan samen met Caroline Bradley (‘Sooner or later’) en er is een liedje uit haar geliefde Ierse traditionele songbook: ‘Spancil Hill’.

‘Hanging on a nail’ is een meer dan voortreffelijke folk-CD. Het schrijversvakmanschap van Mo gevoegd bij het grote talent van de sympatieke multi-instrumentalist Richard Bowden zorgt voor een aangenaam subtiel resultaat met gevoelige liedjes en maatschappelijk betrokken teksten. Met name de titeltrack is kippenvellig, dankzij de mandoline van Bowden en de samenzang. Voor mij één van de beste CD’s van 2013 in dit genre, akoestische folk. (Citizen Soup Music)