A.P. Meister, Above & Below

A.P. Meister, Above & BelowA.P. Meister, Above & Below Over de bluesman A. P. Meister uit het Zweedse Stockholm berichtte ik destijds over zijn solodebuut ‘Mindflower, Thorn’ (2009). Zijn roots liggen in een concert van B. B. King, dat hij op 12-jarige leeftijd met zijn ‘blues loving’ ouders bijwoonde. Hij kreeg kort daarna een gitaar van zijn vader en trad binnen in de magische wereld van de blues. In de jaren 90 speelde hij elektrische gitaar in de band ‘Fat City Blues’, goed voor twee CD’s.

Sinds 2005 is hij terug bij – vooral – de akoestische gitaar en speelt hij voornamelijk solo. Deze tweede solo-CD bevestigt zijn blues-imago, A. P. is een echte sombermans die zijn donkere songs (weer 12, weer ca 66 minuten!), alle zelf geschreven en voornamelijk handelend over de zware kanten van het dagelijkse leven, over zijn eigen ketenen, zijn zoektocht naar schoonheid (in ‘High and low’ bijvoorbeeld verzucht hij: ‘The rise and the fall of the ocean’s song, the first and the last. There’s no key that opens every door, the serpent’s biting his tail. This is nowhere, the end of the Milky Way, I’ve been searching everywhere, far and wide, high and low’. A. P. heeft een zeer toepasselijke gruizige bromstem. Evident is wederom de sterk poëtische inslag (er is een aantal gedichten van zijn hand gepubliceerd), maar meer nog de prachtige begeleiding op alle door hem gebruikte types gitaren.

Net als bij zijn eerste solo-CD blijft na het beluisteren een apart gevoel achter. Ik houd wel van dat hele sombere en hoop dat de man nog vele van dit soort duistere CD’s maakt. Laten we het zo stellen: A. P. Meister is een sombere Hans Theessink, en dat zegt genoeg! (One Lost Soul)

Fred Schmale Auteur