The Plastic Pals, Turn The Tide

The Plastic Pals, Turn The TideDe opvolger van een debuutalbum is altijd een lastig klus, zegt men. Was ‘t waard dat er in 2008 een debuutalbum kwam? Kan ’t overtroffen worden? The Plastic Pals een vierman formatie uit Zweden heeft een groei plaat gemaakt genaamd “Turn The Tide”.

Na de eerste luisterbeurt dacht ik dat het geen tweede waard was. Een zanger soms klinkend als de frontman van The Smithereens in de rustige passages. Wanneer er vocaal gas wordt gegeven klinkt ‘t allemaal wat minder. Vooral de toonvastheid leidt daar onder. Tekstueel is het ook wisselvallig. Het derde nummer The Final Remedy, is een mooi voorbeeld. Het begint als een niemendalletje echter muzikaal ontvouwt het zicht toch als een mooie liedje, zolang je, je maar niet teveel op de tekst focust. Het nummer erna, The Sweet Spot is voor mij het tegenovergestelde. Door dit nummer was de plaat een tweede draaibeurt waard. Meest kritieke punt is mijns inziens de mix. De zang is vaak ver naar voren geplaatst en ook klopt in mijn beleving de muzikale verdeling niet. Er is vaak een mooie opbouw in een liedje maar de verwachte climax komt dan niet. Soms is dit storend, bij herhaald luisteren, blijkt dit echter ook vaak te werken.

En toch… en toch zette ik de plaat vaker op dan dat ik van plan was. Stiekeme groei plaat! Start bij de track The Sweet Spot, en laat je misschien toch nog overtuigen.

Jaks Schuit Auteur