Diftong, Holy Bones

Diftong, Holy BonesDiftong betekent letterlijk ‘tweeklank (een soort combinatie van twee opeenvolgende klinkers binnen een lettergreep, bijvoorbeeld de zg dalende tweeklanken in onze taal au, ou, ie of ij) en is tevens de artiestennaam van de Nederlandse singer-songwriter Hans Willers, die met ‘Holy bones’ aan zijn derde CD toe is. Bijgestaan door (ze mochten ‘hun eigen ding doen’, de CD is volgens Diftong het resultaat van een ‘groepsproces’) Alex Akela (dobro, viool, mandoline, gitaar en accordeon), Budi (bas, drums), Jeewee Donkers (pedal steel, dobro) en Monique Vermeer op vocals klinkt Diftong als een eigentijdse folk-versie (of Americana, zo u wilt) van Mouth (Willem Duyn) en MacNeil (met Vermeer in de rol Sjoukje van’ t Spijker). Zelf speelt Diftong gitaar, banjo, mandoline, orgel, babypiano, drums en percussie. Door zijn aangenaam gruizige stem en poëtische gespierde teksten doet hij mij denken aan een vrij onbekende troubadour uit het Canadese Ottawa, Wayne Rostadt. Over de CD zegt Diftong: ’Het beschrijft het eind van een tijdperk, de val van een rijk. De koning wordt van zijn troon gestoten, zijn koningin heeft hem verlaten en de visser (‘His ropes and nets all tangled, he was lost in his own triangle’) en de dakloze zwerver creperen’. In het nummer ‘King of Kings’ staat de bijzondere passage: ‘Somebody has the nerve to ask, who is this King exactly. Well, the King Of Kings of course, they answer matter-of-factly, the king of Kings’.

Met toenemend genoegen heb ik deze CD van Diftong beluisterd. Mijn conclusie: ‘een zeer geslaagde mooi gearrangeerde singer-songwriterproductie’. Heerlijke songs, lekker stevig gezongen met aansprekende vet aangezette teksten en een heel goede begeleiding. Graag meer van dit werk, Diftong.

Fred Schmale Auteur