Amanda Pearcy, Royal Street

Amanda Pearcy, Royal StreetIn 2011 bracht ik de Texaanse singer-songwriter Amanda Pearcy onder jullie aandacht naar aanleiding van haar (debuut)-CD ‘Waitin’ on Sunday’. Ik was zeer gecharmeerd van haar muziek en vooral ook van haar prachtige, soulvolle stem. Dat mijn recensie zeer lovend was laat zich raden. Nu, na een aantal malen luisteren naar haar nieuwe CD, ‘Royal street’, kom ik tot de conclusie dat Amanda alleen nog maar beter is geworden.

In een prachtige productie van string-virtuoos Tim Lorsch met hulp van bassist Ron de la Vega, drummer Mickey Grimm (alle drie ook betrokken bij Sam Baker’s meesterwerk ‘Cotton’) en gitarist George Bradflute en incidentele inbreng van klasbakken op pedal steel, accordeon, B3 orgel en mellotron en vocals van o.m. Jon Byrd en Britt Savage horen we twaalf schitterende eigen songs van Amanda (Steve Young: ‘Amanda Pearcy’s songs are a bit unusual, which I like’), een soulvolle cover van Jagger/Richards’ ‘No expectations’ en als bonus track de spiritual ‘Wish I’s in heaven settin’ down’ (met Chris Cage op dobro). Amanda’s muziek is een mooie mix van bluesy soul, folk en country, met meer country-invloeden dan op de voorganger, hetgeen een meerwaarde is. Hoogtepunten op de CD zijn het Mexicaans getinte ‘Barking dogs’, de countrydeuntjes ‘The story of my heart’, ‘Lackin’ in nothin’ (met een zingende pedal steel en fiddle) en ‘Unbind’, het soulnummer ‘A thousand tender recollections’ (Met B3 en een heerlijk achtergrondkoortje) en de prachtige ballad ‘Royal street’.

‘Royal street’, de tweede CD van Amanda Pearcy, is een juweel, schijnend als een Texaanse zon in de Americana-wereld van het zuiden van de USA. Amanda’s stem kan niet anders dan bekoren, er is geen stem zoals de hare, soulvol en heerlijk sensueel. Het is een magistrale CD, die een grote oplage verdient. Hopelijk komt ze een keer deze kant op…liefst samen met echtgenoot Louis Johnson, die ook al zo’n heerlijke CD op zijn naam heeft (‘Old friend’, 2010).

Fred Schmale Author