Chuck Prophet vedette op eenzame hoogte

Chuck Prophet & The Mission Express stond, naar mijn weten, voor de derde keer op het podium van Roepaen in Ottersum. Dat zegt veel over de kwaliteiten van dit gezelschap. Voor het concert sprak ik kort met Prophet en diens echtgenote Stephanie Finch. Het was de bedoeling het te hebben over Prophet’s onlangs verschenen CD “Temple Beautiful”, maar het liep totaal anders. De ervaren rotten staan namelijk als een stel kleine kinderen te trappelen van ongeduld. De twee hadden er duidelijk zin en waren meer geïnterneerd waarom ik zo bruin gekleurd was dan in de vragen die ik stelde. Tja, en als met mij over reizen begint dan… Ik kon het niet laten hun een anekdote te vertellen over mijn belevenissen in San Francisco in 2005. Daaruit kwam voort dat we gezamenlijk kennissen hadden. De naam van Jeffrey Halford & The Healers zal bij de meesten van jullie wel een belletje doen rinkelen. Niet alleen Halford, maar ook Phil “Philbillie” Milner en Jenny Kerr lieten mij steegjes en een stukje San Francisco muziekhistorie zien waar de normale toerist niet aan toekomt. Voordat ik het zelf in de gaten had kwamen we gezamenlijk uit op de voormalige rock ‘n’ roll club “Temple Beautiful”. De korte babbel had niets weg van een interview maar voelde als een gesprek tussen bekenden die elkaar in jaren niet meer gezien hadden. Heerlijk die openheid!

Snel maar naar het concertverslag. Die stond qua geluid vanaf minuut één. Ook met Chuck Prophet & The Mission Express weet je nooit welke kant het op gaat. Had bijvoorbeeld verwacht dat hij de liedjes van zijn onlangs verschenen CD “Temple Beautiful” naar de voorgrond zou schuiven. Maar nee hoor, Prophet put uit zijn hele platen arsenaal. Van de CD “Brother Aldo” converteert Prophet het liedje Look Both Ways compleet in deze tijd. De titeltrack Balinese Dancer hoor ik voorbij komen. Krakers als Summertime Thing en You Did (Bomp Shooby Dooby Bomp) worden ruim uitgesponnen en door het voltallige publiek luid meegezongen. Heerlijk om te zien is ook het blindelingse vertrouwen tussen Prophet en gitarist James DePrato. Bij tijd en wijle dacht ik dat het Pink Floyd varken de bomvolle zaal binnen zou komen. Op andere momenten hoor je Andy Powell en Ted Turner (Wishbone Ash) uit de as herrijzen. Uit de wat donker aangesneden songs destilleer ik het befaamde Fillmore East double slide gitaarwerk, die Duane Allman en Dickey Betts (Allman Brothers Band) tot ongekende hoogte lieten groeien. Alle kwartjes vallen!

De ruim twee uur durende show etaleerde natuurlijk ook nieuwe nummers. Van Castro Halloween, de ballad Museum Of Broken Hearts, I Felt Like Jesus, Who Shot John tot het luid meegezongen Temple Beautiful, Chuck Prophet & The Mission Express verkeerden in topvorm. Tijd voor grappen en grollen was er ook. Chuck’s Johnny Cash en lachwekkende Mick Jagger imitatie veroorzaakte een soort van hallelujastemming “This is what we really like to do when we play in small clubs”. Dat laatste onderstreept het gezelschap nog maar eens door het publiek te trakteren op een toegift van ruim een kwartier.

Chuck Prophet & The Mission Express zijn professionals die tot werkelijk alles in staat moeten worden geacht. Weten waar, wanneer en voor wie je optreed is tegenwoordig nog maar voor weinige weggelegd. Emotie en opwinding aanvoelen en vervolgens ombuigen naar ontspanning kunnen alleen meesters in het vak. Chuck Prophet & The Mission Express zijn daarop afgestudeerd.

Jan Janssen Auteur