Stephen David Austin, A Bakersfield Dozen

Bakersfield is een naam die velen bekend in de oren zal klinken. Het is de stad in Californië waar Buck Owens en Merle Haggard in de jaren 50 en 60 van de twintigste eeuw hun eigen countrygenre creëerden als reactie op de in die tijd met violen overladen Nashville-sound. Voor de liefhebbers van die muziek is er goed nieuws in de vorm van het debuut van deze echte honkytonker, Stephan David Austin (wel toevallig, die achternaam).

Recht-voor-zijn-raap country met vleugjes rock ’n roll, lekkere begeleiding met naast Austin op gitaren, banjo, tambourine en ‘handclaps’ pedal steel, dobro, gitaar, bas en drums in de hoofdrol en incidenteel piano, accordeon en fiddle. Een onverwachte verrassing is een leuke cover van Lennon/McCartney’s ‘Baby’s in black’. Alle andere songs zijn van Austin zelf, waarbij hij soms leuke verwijzingen geeft naar zijn favoriete Bakersfield-sound, zoals in ‘The day Buck Owens died’, waar hij opent met een bekende Owens-lick. Heel leuk is zijn ode aan het downloaden op internet, ‘My Space’, een liedje dat trouwens heel sterk lijkt op ‘Bye, Bye Love’ van de Everly Brothers. En voor de afsluiter, ‘Bad dog’ haalt Stephen zijn hoorbaar piepjonge kleinzoon Kayleb erbij, die mee’zingt’ met opa in de kelder, waar het nummer is opgenomen. Omdat opa Stephen hier de enige begeleider is (op gitaar) is duidelijk dat de man nog leuk gitaar speelt ook.

‘A Bakersfield dozen’ van Stephen David Austin geeft de naam van de inhoud van de CD bijna correct weer. De aanduiding Bakersfield (de sound) is helemaal correct, voor een ‘dozen’ komen we één nummer tekort. Maar feit is dat de CD aangenaam wegluistert en lekker ongecompliceerd is.

Fred Schmale Author