Gretchen Peters, Hello Cruel World

Precies drie jaar geleden verscheen van songschrijfster en zanglijster Gretchen Peters, het samen met Tom Russell tot stand gebrachte album One to the Heart, One to the Head, dat heel mooie maar uitsluitend bewerkte akoestisch country- en bordersongs bevat van collega’s. Een door velen hoog gewaardeerde plaat, die haar eigen gladdere Nashville-repertoire met grote vanzelfsprekendheid in de schaduw stelde.

Op haar achtste studioalbum Hello Cruel World overtreft ze zichzelf nog sterker. Dit keer met ronduit subliem eigen songmateriaal, behoudens Dark Angel dat in samenwerking met Rodney Crowell ( beeldschoon in duet gezongen) werd geschreven; het verstilde en engelachtig klinkende Saint Francis dat ze samen deed met Tom Russell en het uiterst smooth- jazzy klinkende Camille (mede door een prachtig haperend klinkend trompetje), waar Matraca Berg en Suzy Bogguss aan bijdroegen. Het sublieme zit ‘m ook in de fraaie metaforische teksten, waarin ze persoonlijke ervaringen/observaties, voorziet van een ironische, bitterzoete of filosofische ondertoon (bijv. ‘life is a beautiful disaster’; ‘I don’t believe in original sin, I believe in the heat underneath your skin’; In the heat of the moment he cried out your name, ten minutes later he’s driving away and you’re putting your pantyhose on, etc.). En dan de muzikale ondersteuning van haar geweldige stemgeluid: buitengewoon smaak- en sfeervol door de zacht schommelende ritmiek, ingetogen en weldadig verzorgd door buitengewoon subtiel accentleggende topmuzikanten op drums, staande bas, piano, orgel, accordeon, cello, banjo, viool en gitaar (o.a. Viktor Krauss, Berry Walsh, John Gardner, Doug Lancio, David Henry, Will Kimbrough).

Hello Cruel World laat in alle opzichten (tekstueel, muzikaal, productioneel, emotioneel) een zeldzaam mooie cadans horen. Een volkomen organisch en rijp werkstuk. Zonder meer haar beste en waarschijnlijk al één van de beste platen van 2012.