Kathleen Edwards, Voyageur

Kathleen Edwards heeft zich weer niet gek laten maken door de grote druk die op haar gerust moet hebben, na het uitbrengen van drie keigoede CD’s. Met releases Failer (2003), Back To Me (2005) en Asking For Flowers (2008) bereikte de uit Canada afkomstige singer-songwriter een ongewoon breed muzikaal publiek. Gewoon doen waar je goed in bent, lijkt ook op haar vierde plaat Voyageur het motte geweest te zijn.

Gezegend met een fraai stemgeluid maakt Edwards al jaren erg fraaie country rock liedjes. Edwards dineert daarmee, wat mij betreft, al jaren aan dezelfde tafel waar ook Mary Gauthier, Sheryl Crow en een Lucinda Williams tafelen. Voyageur trapt perfect af met Chameleon/Comedian. Van de track Change The Sheets is een schitterende videoclip geschoten, die in een vogelvlucht laat zien hoe Kathleen Edwards er tegenwoordig voorstaat. De eenvoud straalt er vanaf. Je kunt wel stellen dat Voyageur een typische Edwards plaat is geworden. De geniale instrumentatie en catchy melodieën blijven meteen hangen. Toch is het weer verrekte moeilijk één specifiek nummer eruit te lichten die boven de rest uitsteekt. Misschien de ballad For The Record? De bobo firma Blokhuis/Smeets zullen likkebaardend gaan roepen dat ze het allemaal ontdekt hebben. Nee, of toch de rootsrocker Mint? Dit slow whoop ronkende liedje knispert onder “your car wheels on a gravel road”.

Schreeuwde we een aantal jaren geleden al dat deze in Ottawa geboren kunstenares aan de vooravond stond van een mega doorbraak, kunnen we nu zo langzamerhand wel spreken over een diva in het vak. Op een wel zeer letterlijke manier maakt deze weg wijzende reiziger haar belofte waar. Deze volmaakte reiziger weet waar ze vandaan komt maar weet ook donders goed waar ze naar toe wil. Voyageur is een super hippe mega treffer.

Jan Janssen Author