Joel Henderson, Locked Doors & Pretty Fences

Joel Henderson komt wat mij betreft uit heldere hemel vallen. Naar blijkt bracht deze uit Louisville, Kentucky afkomstige singer-songwriter vorig jaar nog zijn debuut CD “Always Willing to Take Me In” op de markt. Heb geen idee hoe die plaat geklonken heeft maar voel op mijn klompen aan dat deze iets of wat literaire tekstdichter en prima gestemde zanger kwaliteit heeft. Henderson’s tweede CD “Locked Doors & Pretty Fences” overtuigt in ieder geval van begin tot eind.

De scherp aangesneden thema’s zijn prima in evenwicht met de muziek. Verbroken relaties, schuldgevoel en onvervulde verwachtingen, rollen als zoete broodjes over de toonbank. De sfeervolle aangeklede folk, country, blues, en soft pop landen prima en vormen geen obstakels. Het mag dan ook duidelijk zijn dat producer Paul Mahern (John Mellencamp, Over the Rhine) daar de hand in gehad moet hebben. Mahern haalde een paar prima muzikanten van stal. Namen als die van bassists Byron House (Robert Plant’s Band of Joy), Jason Wilber (John Prine), Ric Hordinski (Over the Rhine) en Devon Ashley (The Lemonheads) zeggen denk ik genoeg. “Locked Doors & Pretty Fences” bevat elf tracks zonder één echter uitschieters. Dit laatste is misschien ook wel het enige minpuntje op deze plaat, verveling zou dan bij menigeen op loer kunnen liggen. Persoonlijk heb ik het zo niet ervaren. Ik luister nu eenmaal graag naar goed verzorgde diepgaande muziek in de trend van o.a. Joe Purdy, Ray Lamontagne en Ryan Adams.

Het is mij niet helemaal duidelijk geworden welke barrières Henderson in het verleden niet heeft kunnen nemen. Misschien waren het de mooie beloftes of gesloten deuren van de muziekindustrie? Joel Henderson trapt op “Locked Doors & Pretty Fences” diezelfde deuren van dit schemerige wereldje in en verlaagt hiermee zijn eigen drempel.

Jan Janssen Author