De meeste van jullie zullen nog nooit eerder gehoord hebben van de in Birmingham, Alabama opgegroeide singer-songwriter Peter Bradley Adams. De Nederlandse introductie, van deze jonge gast, vond vorig jaar via zijn tweede CD Leavetaking bij ons plaats.

Peter Bradley Adams schreef en zong al vanaf zijn jonge studiejaren zijn eigen liedjes. Hij stopte ze weg zodat niemand ze opmerkte. Adams deed dit omdat hij zich in die tijd bezig hield met het componeren van klassieke muziek. Nadat hij zijn masters daarin behaalde trok hij naar LA om muziek te componeren voor TV series en films. Het maakte hem niet echt gelukkig. Hij trok de la los en pakte liedjes die hij al eerder schreef en begon naar zichzelf te luisteren. Niet lang daarna liep hij Kat Maslich tegen het lijf. Samen vormden ze het duo EastMountainSouth. Het duo tekende al snel een deal bij DreamWorks Records (Robbie Robertson) en wist in een vrij korte tijd veel fans aan zich te binden. De samenwerking duurde ongeveer vijf jaar. Maslich trouwde en bracht twee dochters ter wereld terwijl Peter Bradley Adams besloot een solocarrière te starten. Dit resulteerde in zijn debuutalbum ‘Gather Up’ die hij in 2006 uitbracht. Tijdens het Americana Music Festival & Conference in Nashville, ontmoete ik de uiterst sympathieke Adams met zijn CD Leavetaking in de hand.

Wederom sprakeloos verstillend heb ik al meerdere malen zitten luisteren naar zijn derde plaat Traces. Adams heeft een heerlijke warm, iet wat hese, haast fluisterend stemgeluid. Zijn speels gitaar en pianospel lijst hij in, in een keurig vormgegeven folk rock raamwerk. Adams maakt sfeervolle songs die hij fluweelzacht laat ondersteunen door vrouwelijk vocaal vakwerk. Namen als Katie Herzig, Caitlin Evanson (Sam & Ruby), Julie Lee en Claire Small (Last Train Home) wil daarom graag even benoemen. Ook wil ik graag de bijdrage van multi-instrumentalist Lex Price (Matthew Ryan, Mindy Smith) onder de aandacht brengen. Zijn bazouki en mandoline spel geven extra kleur in liedjes die stuk voor stuk zo als Original Soundtrack gebruikt zouden kunnen worden.

Kan eigenlijk weer geen songs eruit lichten (Darkening Sky misschien?) zonder ander te kort te doen. Echt een plaat voor mensen die van een warm openhaard vuurtje, herfstkleuren en een lekker een lekker glas wijn houden. Zeker ook aan te bevelen voor Jackson Browne, Amos Lee en James Taylor diehards. (Jan Janssen)